Van Kep naar Sihanoukville

      Geen reacties op Van Kep naar Sihanoukville

image

De afgelopen dagen stond onze fiets vakantie weinig in het teken van de fiets. Het aantal afgelegde kilometers per fiets staat in schril contrast tegen het aantal kilometers per auto. De reden was heel simpel, buikgriep bij Lisette. En met een lege maag, sterk verminderde weerstand en koorts kun je geen fietstochten maken van 80 of 100 kilometer. En al helemaal niet met deze hitte. Wel blij waren we dat de routes grotendeels over drukke wegen gingen en daar hielden en houden we alle twee totaal niet van. Afgelopen zaterdag werden we naar Kep gebracht. Vandaag kwamen we aan in het Renesse van Cambodja, de badplaats Sihanoukville.

image

Zondag, dag in Kep.
Geen wandeling door het nationaal park van Kep gisteren voor ons. Lisette was aan de betere hand maar voor een lange wandeling zat er te weinig puf in haar lichaam. We ontwaakten heerlijk en genoten van het lekkere ontbijt. Broodjes van de plaatselijke bakker met jam, ham en kaas en een grote mok thee. Daarna gingen we terug naar onze kamer om het even rustig aan te doen. Lisette ging nog even liggen en ik pakte de e-reader erbij om lekker te lezen op het balkon van onze hotel met uitzicht op het strand en de zee. Halverwege de middag maakten we een wandeling over het strand waar naast veel westerlingen ook veel Cambodjanen een dagje uit waren. Opvallend is dat Cambodjanen, zowel de dames als de heren, met hun dagelijkse kloffie de zee in gaan. Niks geen zwembroek of badpak, maar auto uit en zo de zee in. Ook een handdoekje meenemen zie je ze niet doen. We liepen terug naar ons hotel met bijhorende koffiebar er voor/onder waar we een lekkere fruitshake bestelden en genoten van de zee. Niet veel later kwam de rest van het peloton eraan rijden die een tocht van 100 kilometer erop hadden zitten en ze lieten zich dan ook snel naast op het terras neerploffen. Na het drankje ging de rest zich opfrissen en liepen naar een plek vanwaar we de zonsondergang heel mooi konden aanschouwen. Die avond namen we Fritz mee uit eten ter ere van zijn verjaardag en werd in het restaurant luidkeels ‘Lang zal hij leven’ gezongen.

image

Maandag, fietsend naar Kampot
Na een ontbijt met een gekookt eitje en chemische fabrieks jus d’oranage stapten we dan eindelijk weer op de fiets. Het was maar een rit van 27 kilometer dus dat was te doen. Alleen was de rit 27 kilometer over drukke weg en dus niet leuk. Wij gingen met z’n tweeën in de morgen weg. De rest gebruikte deze dag om nog tijd in Kep door te brengen en rustig aan te doen. Begrijpelijk zij hadden twee ritten van 80 en 100 kilometer in de benen. Van de Hollandse Richard gingen we naar de Duitse Max. Een Duitser van een jaar of 50, redelijk behangen met tatoeages en de nodige killo’s goud om nek en pols. Hij loopt nu al met een dergelijk overgewicht rond dat hij met een wandelstok erbij nodig is. Gaat ’s morgens aan de bar zitten en komt daar ’s avonds weer vandaan terwijl het personeel al het werk doet. Maar wel een dochtertje hebben van een jaar of 2 bij een Cambodjaanse die zelf nog meer lijkt op een kind dan een volwassen vrouw. Gecompleteerd door haar korte rokje en felrode schoenen met plateauzolen. Aardig is ze overigens wel, maar toch heb ik bij dit alles mijn bedenkingen. Maar die heb ik vaker gehad deze vakantie. Veel vaker.

image

Tapbiertje
Het was een afgelegen plekje en het was prima. Een paar kleine nette chaletjes, zwembadje in het midden en bar / restaurant met tap bier en vriendelijke behulpzame medewerkers. Vanwege de afgelegen plek aten we er ook. Een Duitser aan het roer kon dan ook maar één dingen betekenen: Schnitzels!!! Hoewel zijn vrouw nog haar specialiteit en nationaal gerecht van Cambodja de Amok aanprees, had ik mijn keuze al gemaakt. En het was een zeer goede keuze! Heerlijk. Met een tapbiertje natuurlijk!

image

Dinsdag, naar Sihanoukville
De fietstocht van 100 kilometer durfde Lisette niet aan, wat ook logisch en vooral verstandig was. En dus kwam er om 09:00 uur een auto voor ons voor rijden terwijl de rest allang op de fiets zat. Wel hadden ze hun fiets tassen bij ons afgegeven zodat wij die mee konden nemen. Onze chauffeur legde onze fietsen met zorgen in de kofferbak, want fietsendragers kennen ze hier (nog) niet. Wel zijn ze hier bedreven in het laden van zoveel mogelijk spullen in, op, achter of aan een willekeurig gemotoriseerd voertuig. Na twee uurtjes rijden kwamen we bij ons hotel aan. Onderweg nog wel een paar gestopt want onze chauffeur bleek nog een bijbaantje te hebben als DHL-pakket bezorger.

image

Zwemboxem
Bij het hotel aangekomen bleek er geen boeking te wezen van Fritz. Na was contact tussen Fritz en gesteggel tussen ons kregen we uiteindelijk een kamer met uitzicht op de zee! Snel omkleden dus, zwemboxem aan, en heen! We hebben heerlijk gezwommen en gelezen. Halverwege de middag hebben we ons opgefrist en zouden we richting het strand boulevard van Sihanoukville lopen ware het niet dat de rest aan kwam en weer de discussie onstond over de kamers. Ander probleem was het grote bed in alle kamers. Voor ons geen probleem maar wel voor Gerrit en Jelle die samen een kamer delen, maar niet graag in één slapen. Begrijpelijk. Bij vriend Max moesten ze dat noodzakelijk ook een keer doen, maar dat wouden ze niet weer.

image

Heerlijk zitten
Wij besloten ons terug te trekken en liepen naar het centrum van Sihanoukville. Daar zijn we op het strand in een paar lekkere lounge stoelen geploft en onder het genot van een biertje en een gin-tonic de zonsondergang aanschouwd. Het was echt heerlijk zitten en als het aan mij lag zat ik er nu nog. En morgen ook nog. En volgende week ook nog. Maar mijn maag zei ‘zeg Rik, moeten we nu niet eerst eens even wat gaan eten?’ Tja, en daar kon ik het eigenlijk alleen maar mee eens zijn en dus gingen we heerlijk eten met de intentie om later terug te komen. Dat is er niet van gekomen want na het eten vonden we het wel welletjes, kochten nog wat water en m&m’s en lieten ons per tuktuk terug naar het hotel brengen.

Morgenvroeg begint de reis met een autorit voor iedereen. Dat was al gepland. Daarna een fietstocht van 50 kilometer naar een Jungle dorp waar we oud & nieuw gaan vieren. De intentie is er om morgen we te gaan fietsen. Ik ben benieuwd…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.