Partijbijeenkomsten, ik vind ze maar raar…

Henk KrolEen voor een kwamen ze live voorbij tijdens de uitzending van Nederland Kiest van de NOS. De partijbijeenkomsten die de politieke partijen na afloop van de verkiezingen gisteravond organiseerden. Na een aantal weken van hard werken en campagne voeren doen alle notabelen van de partij en elke zichzelf respecterende beroepspoliticus zich te goed aan pils, chardonnay, vlammetjes en bitterballen.

Raar
In snap het wel hoor. Wekenlang campagne voeren waarna het werk erop zit. Dan wacht alleen de uitslag nog en die wil je natuurlijk niet alleen op de bank te horen krijgen. Nee, op dat moment wil je lekker gezellig met al jou medestrijders samen zijn. Borreltje erbij, schaaltje met nootjes op tafel en een uitzendkracht die rond loopt met de schaal gemengde hapjes. De anekdotes van de campagne strijd uitwisselen en samen in spanning wachten op die oh zo belangrijke uitslag. Pakt die slecht uit, verdrink je je verdriet, pakt die goed uit vier je tot in de late uurtjes feest. Alsof je samen in een café naar het Nederlands Elftal tijdens een EK of WK voetbal kijkt. Alleen vergelijken met een avondje oranje in het café zijn die partijbijeenkomsten toch wel een beetje raar…

Als politicus al niet eens meer tussen zijn eigen partijgenoten kan staan, hoe kan hij dan nog tussen de mensen staan?

Waar komen die lijsttrekkers vandaan?
Het meest tenenkrommend zijn nog wel de lijsttrekkers die met veel bombarie worden aangekondigd, zich een weg door de zaal moeten banen en de partij mogen toespreken. Gevolgd door enkele tientallen camera’s. Waar komen die lijsttrekkers vandaan? Hebben die nou echt de hele avond in een aparte kamer gezeten? Wachtend tot ze hun zorgvuldige en over-doordachte overwinnings- of losersspeech mogen oplepelen? En Waarom staan ze eigenlijk niet bij hun eigen partijgenoten te lollen en te dollen met een glas pils in de hand? Als politicus al niet eens meer tussen zijn eigen partijgenoten kan staan, hoe kan hij dan nog tussen de mensen staan?

Sean Paul
En dan die opkomstem an sich… Mark Rutte die als een soort van Heilige Geest van boven kwam. Emiel Roemer met een compleet leger aan zwakzinnigen dat als decor rond om hem heen moest staan en duidelijk de opdracht had gekregen heel overdreven mee te doen en ja-knikken met Roemer. Jesse Klaver met een zelfde decor,  die zijn verkering op het podium erbij hield en zoende. Alexander Pechtold die op kwam met muziek van Sean Paul. Really? Pechtold met Sean Paul? What was he thinking? En het hoogtepunt dieptepunt van de avond was toch wel het dansje van Henk Krol, hoewel de polonaise lopende CDA’ers er dichtbij zaten.

Niet zo raar doen.
Dansjes en doen en polonaise lopen is niet erg. Ik denk dat wanneer ik een van de CDA-prominenten was ik voorop in de polonaise liep. Maar zorg er dan wel even voor dat die camera’s weg zijn. Organiseer lekker een besloten feest waar iedereen los kan gaan. Waar de lijsttrekkers gewoon tussen de partijleden kunnen staan, waar hij of zij even kort een woordje doen en zich daarna ook kunnen bezatten. Perszaaltje ernaast voor een korte persconferentie en gewoon niet meer zo raar doen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.