Parijs

      Geen reacties op Parijs

resizeBallonnen, check. Inpakpapier, check. Vlaggetjes, check. Nog even iemand bellen, check. Draaiboek van de intocht bij de hand, check. Jutte zakken, check. De lijst met Pieten doornemen, check. Pushberichtje van Nu.nl, che… Shit…

129
Zo ben je druk bezig met het voorbereiden van een kinderfeest en dan lees en zie je van alles over de verschrikkelijke aanslagen in Parijs. Meerdere schutters en zelfmoordterroristen die dood en verderf zaaien in de stad van de liefde. Eerst 12 doden, vervolgens gingen we naar de 20, toen 40 en met de gijzeling die toen nog gaande was wist je eigenlijk al dat het daar niet bij zou blijven. De teller staat inmiddels op 129.

Misselijk gevoel
De volgende morgen ging de wekker al vroeg. Met een misselijk gevoel in de onderbuik werd ik wakker. Het werd er niet bepaald beter op nadat ik de laatste updates op mijn telefoon had gecheckt. Maar veel tijd om er bij stil te staan was er niet en dus hup onder de douche en de deur uit. Er moest namelijk iets georganiseerd worden. Iets feestelijks. De Sinterklaas intocht in Roden. En vanaf het moment dat ik daar mee bezig was vergat ik al snel in Parijs. Hoe vreemd en hard dat ook klinkt.

Groot succes
De intocht in Roden was een groot succes. Het weer hielp een handje mee en er waren duizenden kinderen, papa’s, mamma’s, opa’s en oma’s op de been om de Goedheiligman in Roden te verwelkomen. Lachende gezichten, monden vol met pepernoten, acrobatische pieten, een bomvolle Pompstee met een spetterend Sinterklaasfeest en sfeervolle klanken van muziek vereniging Noordenveld. Alsof Parijs helemaal niet bestond.

Vreugde en verdriet
Leed in de wereld, persoonlijk leed, het was niet de eerste keer dat we hier als Volksvermaken mee te maken hebben gehad. En het zal ook zeker niet de laatste keer zijn. Vreugde en verdriet, het ligt soms minuscuul dicht bij elkaar. Het is altijd weer de vraag, wat doe je? Soms is er de twijfel, soms ook absoluut niet. Twijfel was er afgelopen zaterdag, bij mij in ieder geval absoluut niet. The show must go on. Het volk vermaken gaat door. Sinterklaas kwam, het was een prachtige dag en even geen ellende.

Zondagmorgen, wakker, televisie aan, nieuws. Beide benen stonden weer keihard op de grond.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.