Ophef!

      Geen reacties op Ophef!

Hugo de Jonge, vicepremier en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, stuurde gisteren een selfie de wereld in waarin hij het samen met minister van zorg Bruno Bruins, minister-president Mark Rutte en staatssecretaris van defensie Barbara Visser gezellig heeft bij een optreden van Anouk. Ophef! Want hoe kan hij dat nou doen terwijl op datzelfde moment de Armeense kinderen Lili en Howick te horen kregen dat ze Nederland na 10 (!!!!) jaar moeten verlaten.

Slechte timing
De timing is op z’n zachts gezegd ongelukkig, maar om hem daarom meteen neer te sabbelen gaat mij te ver. Niets is menselijker dan een euforisch of plezierig moment te delen. Zo deelde een aantal jaar geleden de dochter van een oud werkgever van mij dat ze op vakantie lekker kaviaar zat te eten terwijl op hetzelfde moment het personeel te horen kreeg dat er zoveel procent uit moest. Ook niet handig, slechte timing maar van bewust provoceren of van zout in de wond strooien was absoluut geen sprake. Zo ook niet bij Hugo de Jonge.

Crocks
Los van het feit of je voor of tegen zijn politieke ideeën bent, de beste man werkt hard voor ons mooie land en heeft als minister ook recht op een gezellig uitstapje met zijn collega’s. Ik zou liever in zijn mooie gekleurde schoenen willen staan dan in de crocks van al die zure moraalridders. Je zou maar de hele dag moeten zeiken, zeuren en de gemeente, regering of politici overal de schuld van moeten geven! Daarnaast doen we toch allemaal wel iets plezierigs, leuks en lachen we terwijl elders in de wereld mensen en dieren mishandeld, misbruikt of gedood worden.

Niet humaan
De hele ophef rond Hugo de Jonge had hij natuurlijk zelf kunnen voorkomen. Hij of een der andere kabinetsleden hadden natuurlijk allang moeten zeggen dat Lili en Howick moeten blijven. Het terug sturen van deze twee tieners gaat tegen alle fatsoen en menselijke normen in. Je kunt het gewoon niet maken. Er is geen reden die rechtvaardigt om kinderen die hier al meer dan tien jaar wonen terug te sturen. Regeltjes misschien. Maar die regels hieromtrent zijn gewoon onvolledig of niet humaan.

bureaucratische rompslomp
We leven in een land vol regels. Voor elk wissewasje heeft een overijverige ambtenaar van achter een bureau wel een regeltje bedacht waaraan we ons moeten houden. Maar op het gebied van immigratie laten we mensen soppen, wachten en aan hun lot over. We ontvangen immigranten, stoppen ze in een molen van zinloze en bureaucratische rompslomp, laten ze soms jaren wachten en dan sturen we ze weer terug naar land van herkomst. Iets onmenselijker dan dat bestaat er gewoon niet. En al helemaal niet met kinderen, die hier de taal leren, onderwijs volgen en vriendjes en vriendinnetjes krijgen. Never nooit niet mag je kinderen die hier al jaren wonen terug sturen.

Duidelijkheid en actie
Al deze ellende is gewoon te voorkomen door duidelijkheid en actie. Immigranten bij binnenkomst in Nederland binnen één of hooguit twee maanden laten weten of ze welkom zijn of weer terug moeten naar hun land van herkomst. Mogen ze blijven, dan een duidelijk termijn (en geen jaren) aangeven waarin ze eventueel bij terugkerende vrede of iets dergelijks weer naar huis moeten en na het verstrijken van die termijn gewoon een permanente verblijfsvergunning geven. Zorg ervoor dat alle procedures, inclusief protest aantekenen, hoger beroep en dergelijke zorgvuldig maar met spoed worden be- en afgehandeld. Want juist al dat procederen heeft er voor gezorgd dat er pas na zo’n lange tijd een uitspraak is en dat Lili en Howick weer naar Armenië moeten, terwijl ze al in 2009 te horen kregen dat ze geen verblijfsvergunning kregen.

Hard zijn
Hoe streng de toelatingseisen en hoe lang de termijnen moeten zijn, laat ik in het midden, dat is aan de politiek, maar na twee jaar of langer iemand alsnog weer terug sturen vind ik al niet meer humaan. En al helemaal als het om kinderen gaat. “Hard zijn tegen mensen die het recht op verblijf niet hebben” zoals Mark Rutte het zei vind ik goed, maar menselijk zijn tegen twee tieners die al tien jaar in Nederland verblijven is ook een must!

Goede bagage
Geef immigranten hier direct goed onderwijs, laat ze direct mee doen in onze maatschappij en mochten ze terug moeten organiseer een goede terugreis en geef ze goede bagage, in welke vorm dan ook, mee om daar hun leven weer op te bouwen. Want iedereen hier heen laten komen en houden is natuurlijk ook geen oplossing. Als je heel Senegal hier heen haalt, heb je in Senegal geen armoede meer, maar heb je hier armoede. Als je heel Irak hier heen haalt, heb je de oorlog in Irak opgelost, maar heb je hier oorlog. Verschuiving van het probleem. Zorg ervoor dat de problemen daar worden opgelost. Door vrede, humanitaire hulp, gezondheidszorg en goed onderwijs.

Droge worst
Iedereen kan bij mij binnen stappen. Komt dat niet uit, dag geef ik dat aan. Dan zet ik het bezoek niet eerst op de bank neer, ga niet ze lekker maken door een stukje droge worst af te snijden en ze een flesje bier voor te zetten om ze vervolgens te vertellen dat ze weg moeten gaan. En dat is hetgeen hier in Nederland gebeurt. Het is allemaal niet zo moeilijk. Gewoon kaders stellen, regels maken en vooral actie!

omkoopneukhutten
Ik ben er echter bang voor dat de actie en de regeltjes hierover nog wel even op zich laten wachten. Want vooralsnog hebben we hier in Nederland wel wat belangrijkers te doen. Ons druk maken over foto’s op randen van zwembaden, ministers de maat nemen over uitspraken en omkoopneukhutten dan over de toekomst van twee tieners…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.