Ontgroening

      Geen reacties op Ontgroening

Na een weekendje uitwaaien op Terschelling na een periode vol van uiteenlopende gebeurtenissen ben ik begin oktober 2016 fulltime aan de slag gegaan met mijn studie Management Economie en Recht. Van fulltime job en parttime student naar fulltime student. Iets was ik in mijn jeugd heb laten liggen, maar nu op latere leeftijd alsnog oppak.

Bangalijstje
Ik had bedacht om op kamers te gaan in de stad. In zo’n studentenhuis. Lekker ontbijten met bier en een uitgedroogde boterham met schimmeljam en douchen tussen de stukjes omhoog gebrachte shoarma van de vorige stapavond. Doordeweeks lekker los gaan in Groningen en op vrijdagmiddag met de vuile was weer terug naar Roden om in het weekend bij verkering op de bank te zitten. Ik had bedacht om weer stufi aan te vragen. En zodra die op de bankrekening zou staan, direct naar de Blauwe Engel Café ’t Vaatje of Klein Amsterdam om alles uit te geven aan pitchers bier en shotjes tequila. Ik had bedacht om mee te doen aan de Kei-week en om lid te worden van de Vindicat, met als groot voordeel dat je jaarlijks een nieuw bangalijstje toegereikt krijgt.

Fobisch
Ik heb het allemaal niet gedaan. Ik ben namelijk lichtelijk fobisch voor troep en viezigheid en zou met geen mogelijkheid kunnen functioneren in zo’n vies goor studentenhuis. Het gratis geld van vroeger is een lening geworden en ze waarschuwen altijd: Let op, Lenen kost geld! Bovendien zou ik met mijn 33 jaar toch een klein beetje uit de toon vallen tussen de studentjes van 18 of 19 jaar. Maar de grootste reden om het niet te doen is toch wel de ontgroening.

Jan Smit
Met open mond heb ik een aantal jaren geleden naar de BNN serie Feuten gekeken. Kan niet waar zijn dacht ik. Maar een oud-student vertelde mij dat het er écht zo aan toe gaat. Moet ik wel aan toevoegen dat ik negen van de tien van zijn woorden van desbetreffende oud-student niet waar zijn en je het laatste woord met een strooiwagen vol zout moet nemen. Maar toch, al zal er nog maar iets van waar zijn… Van een ander oud-student, een betrouwbare, hoorde ik ooit dat hij door een sloot moest tijgeren waar de ouderen studenten over heen pisten. En deze week was het raak bij Jan Smit voor de deur.

Humorloos
Ik heb het niet zo dat soort taferelen. Ze gaan bij mij door de grens heen, terwijl mijn grens best ver ligt en ik zeker van gekkigheid hou. Maar zodra er ontlasting aan te pas komt, haak ik toch echt af en ik kan er ook niet met mijn verstand bij dat iemand bedenkt dat zoiets leuk is. Eigenlijk moet je medelijden hebben met de bedenker en de uitvoerder van deze Jan Smit-actie. Want dat betekend gewoon dat je 0,0 humor hebt. Dat je niet in staat bent een leuke ontgroeningsgrap te bedenken. En stel je zou 80 worden. Dan moet je dus nog zo’n 60 jaar humorloos door het leven. Dat is een triest vooruitzicht.

Dwars
Als er nog iets is waar ik niet tegen kan en wat mij aan een ontgroening zou weerhouden is het gecommandeer en geschreeuw. Het is daarom maar goed dat de dienstplicht destijds is opgeschort, want ik had zeker weten vast gezeten. Niet dat ik te beroerd ben om iets te doen of niet wil luisteren naar meerderen. Integendeel, maar dat kan wel op een normale manier gevraagd worden. Gebeurd dat op gebiedende wijs, wordt ik enigszins dwars. En al helemaal als dat ook nog eens schreeuwend gebeurd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.