Italiaans bloed

      Geen reacties op Italiaans bloed

Je hoort weleens verhalen dat ze baby’s op de verloskamer in het ziekenhuis per abuis omwisselen. Lang heb ik gedacht dat dat ook bij mij gebeurd was. Echter ben ik 32, bijna 33, jaar geleden geboren op de Brink in Roden. Ik heb zelf de foto’s gezien. Of zou mijn vader dan niet mijn vader zijn? Ook onmogelijk. Het aantal keer dat men tegen mij heeft gezegd dat ik op mijn vader lijk is ontelbaar. En de mensen die dichterbij mij staan concluderen allemaal dat het eigenwijze bloed van de Van der Es-en door mijn aderen stroomt.

Italiaans bloed
Ik ben er eigenlijk zelf ook van overtuigd een echte Van der Es te zijn, een geboren en getogen Roner, een Nederlander in hart er nieren met zijn roots in het Noorden. Net zoals de roots van mijn ouders en grootouders ook in deze regio ligt. Toch heb ik het gevoel dat er iets niet klopt. Een gevoel dat in het voorjaar van 2012 ontwaakte en sinds deze week weer helemaal naar boven kwam. Ik weet niet hoe het kan, maar ik weet het zeker. Ik heb Italiaans bloed in me.

Privé zwembad
Deze week weer terug in Italië. Het land dat ik pas op 28-jarige leeftijd voor het eerst bezocht en waar ik direct verliefd op ben geworden. En nu ben ik er dus weer. In een huisje op een berg, op 1000 meter hoogte, in de regio Bangi di Lucca in Toscane met privé zwembad en een klim van 40 minuten met de auto via de meest smalle onverharde wegen om er te komen. Even snel terug naar de supermarkt voor een pakje boter of bouillonblokje doe je dus niet zo snel. Of eigenlijk gewoon niet. Wat je wel doet is heerlijk genieten van het prachtige uitzicht, de wandelingen door de mooie bossen, de stilte en rust en natuurlijk het lekkere eten.

Blote bast
En daar ontwaakt de echte Italiaan in mij. Ik was altijd al gek op pasta’s, pizza’s en rode wijn, maar zelfs de beste Italiaanse restaurants in Nederlands vallen in het niet met het eten en drinken in Italië. Alleen de manier waarop is al genot. Niet eten om het eten, maar eten zien als een belevenis die gedeeld moet worden met vrienden en familie. De overheerlijke pasta’s zoals ze alleen in Italië kunnen maken. Kenmerkend door eenvoud, vol van smaak. De kok, die het niet zo nauw neemt met de kledingvoorschriften en gehuld op crocs, in korte broek en blote bast maar mét short en koksmuts (hmm, waar ik heb dat eerder mee gemaakt…) naar buiten komt en vraagt of het eten smaakt.

Italiaan
De goddelijke antipasti, het lekker lang tafelen waar altijd brood, water en rode wijn voorradig is. Het stukje vlees van de secondi, en wat te denken van de dolci’s! Evenals de espresso en de zelfgemaakte limocello’s. Elke maaltijd in Italië is een beleving, een genot. Of het nou de lunch is of het diner, dat maakt niet zoveel uit. En elke keer als ik aan tafel zat te genieten, was ik ervan overtuigd dat ik een Italiaan was! Of misschien wel had moeten wezen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.