Dagje Wildlands Adventure Zoo

      Geen reacties op Dagje Wildlands Adventure Zoo

Ze lagen al een tijdje te verpieteren ergens onder in mijn To-do bakje. De vier kaarten voor Wildlands Adventure Zoo in Emmen. Gewonnen bij de Vriendenloterij. Of bij de Bankgiroloterij. Doet er eigenlijk ook niet, toch een pot nat. Ik kwam ze bij toeval weer eens tegen en zag dat ze tot 1 juli a.s. geldig waren en dus gooide ik ze een tijdje terug op de groepsapp van de schoonfamilie met de vraag of er nog iemand belang bij had. Voor verkering en ondergetekende, twee volwassenen met hond, is een dagje Wildlands natuurlijk een stuk minder interessant dan voor de rest van het kabinet; vader en moeder met kids of opa en oma met de kleinkids. Echter de hoop om twee vliegen in een klap te slaan, anderen met de kaarten blij maken en zelf niet heen hoeven te gaan, was al snel vervlogen toen het voorstel kwam om ter ere van Vaderdag met de gehele, voor mij schoon-, familie heen te gaan…

Haasten
Het was prachtig weer en de zon stond al vroeg glorieus aan de hemel toen we met ons golfclubje op zondagmorgen om half acht de baan in gingen. We zochten meer naar onze ballen dan dat we daadwerkelijk aan het golfen waren maar dat is slechts een detail en mocht de pret niet drukken. Even tegen half tien waren we weer terug en in plaats van een drankje in het clubhuis moest ik me haasten om thuis te komen. We zouden namelijk om kwart voor tien opgehaald worden. Snel nog even douchen terwijl verkering het van de zaterdagavond overgebleven stuk stokbrood rijkelijk belegde met de eveneens overgebleven kipkerriesalade. Bij mijn eerste hap lag er al klodder op de grond en ik zag schoonvaders kijken en denken ‘Dat jong neemt toch niet dat broodje mee in mijn mooie nette auto?’ Ik ging er tegen eten, probeerde nog wat tijd te rekken en net voordat ik de auto in stapte drukte ik het laatste, eigenlijk veel te grote, stuk stokbrood in mijn mond. Op naar Wildlands!

Hypocriet
Ik weet niet wat ik moet vinden van dierentuinen. Wilde dieren in hokjes of kooitjes stoppen is niet natuurlijk. Al moet ik zeggen dat van hokjes en kooitjes in Wildlands niet echt sprake is. De natuurlijke omgeving van de dieren is daar zo goed mogelijk nagebootst. Neemt niet weg dat de dieren toch wel erg beperkt zijn en het niet te vergelijken is met het echte wilde dieren leven. Daarom ben ik eigenlijk tegen het gebruik van dieren voor amusement. Of het nou een dansende beer in een Russisch circus is, een olifant in Thailand waar toeristen een ritje op kunnen maken, stierenvechten in Spanje of een dolfijn in het dolfinarium in Harderwijk. Wilde dieren horen thuis in het wild. Het is dan ook enigszins hypocriet van mij om een dergelijk attractie als Wildlands te bezoeken. Want met mijn bezoek steun ik direct en indirect het opsluiten van wilde dieren.

Gedomesticeerde dieren 
Maar waar ligt de grens van wat je wel en niet kan met dieren? Van de beer in het Russisch circus zeggen we unaniem dat dat niet kan. Dat het zielig is voor de beren en ze niet thuishoren in het circus. Wilde dieren in te kleine hokjes kan ook niet, maar als ze zoals in Wildlands, in hun natuurlijk habitat rondlopen zijn we ineens een stuk milder gestemd. En mogen we hetzelfde denken over gedomesticeerde dieren als paarden, honden en overige huisdieren? Verkering en ik hebben vijf jaar geleden een hond genomen omdat wij het leuk en gezellig vonden. Nou heeft onze hond, geloof me, bij ons een luizenleventje met liggen op de bank, veel lopen in het bos, veel aandacht, goede verzorging, de nodige verwennerij en natuurlijk een hoop liefde, dus die hoor je niet klagen, maar toch is hij er voor ons amusement. Evenals paarden. Kun je het rijden op een paard vergelijken met een ritje op een olifant? Kun je de kortebaandraverij vergelijken met het stierenvechten?

Goed praten, verkeerd benoemen 
Enerzijds ja. In beide gevallen worden dieren gebruikt door de mensen voor amusement. Anderzijds zijn gedomesticeerde dieren niet meer in staat in het wild te leven, worden ze door de mens, uitzonderingen daargelaten, goed verzorgd en horen ze bij de mens. Dat geldt echter niet voor de wilde dieren in circussen of dierentuinen. Deze beesten horen thuis is de vrij natuur. Of wat daar nog van over is. Een vaak genoemd argument van de voorstanders van dierentuinen is dat ze met fokprogramma’s de bedreigde diersoorten proberen te redden. Een gevalletje van goed praten, verkeerd benoemen. Eerst helpt de mens zo’n beetje de gehele flora en fauna op deze aardbol om zeep om vervolgens te pochen met fokprogramma’s in dierentuinen van ‘kijk ons even de flora en fauna op deze aardbol redden’.

Terras van de Drie Gezusters 
Afijn, de waarheid zal wel ergens in het midden liggen. Als je alles nuanceert zie je dat het niet zo zwart wit is en ligt de grens in een groot grijs gebied. Ondanks alles heb ik toch een gezellige dag gehad in Wildlands en heb ik ook wel genoten van de prachtige beesten, al was het wel met mijn mening dat ze in het wild thuis horen in mijn achterhoofd. En ach, zo slecht is het leven van een dierentuindier niet. Ze worden verzorgd en gevoerd, hun leefomgeving wordt regelmatig schoongemaakt en ze mogen de hele dag mensen kijken! Het is alsof je je hele leven op het terras van de Drie Gezusters mag zitten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.