Beste Vrienden loterij en Bankgiro loterij,

Ik spreek jullie allen gemakshalve in één brief aan aangezien jullie toch allebei voor dezelfde baas werken, namelijk de Holding Nationale Goede Doelen Loterijen N.V. Daarnaast zitten jullie ook nog eens gezellig in hetzelfde kantoorpandje aan de Van Eeghenstraat in Amsterdam. Èn daar komt nog eens bij dat jullie werkwijze precies hetzelfde is. En over dat laatste, daar wil ik het graag eens even over hebben.

Fantastische aanbieding
Ik speelde het afgelopen jaar zowel met de Vrienden- als de Bankgiro loterij mee. Gestrikt door één van jullie deur aan deur verkopers met zo’n fantastische aanbieding waar je een maand lang voor niks meespeelde en kans maakte op nog fantastischer prijzen. Je moest echter wel automatisch meespelen. Eenmalig meespelen was geen optie maar ach, opzeggen, dat kan kon op elk moment en dus zat je theoretisch gezien nergens aan vast. Nou ken ik mezelf, zodra ik een machtiging geef voor een automatische incasso, vergeet ik deze altijd en voor ik het weet wordt maandelijks te veel geld van mijn rekening afgeschreven aan goede doelen en loterijen. Ik steun alle goede doelen altijd van harte, maar moet zo af en toe ook om mezelf denken. Daarom heb ik ook voor mezelf besloten geen machtigingen meer te geven voor automatische incasso’s. Hoe goed het doel ook is. Collectanten aan de deur, een eenmalige machtiging, de plaatselijke muziek- of korfbalvereniging die koeken of toiletpapier verkopen, allemaal geen probleem. Ze krijgen bij mij nooit nul op het rekest. Maar een automatische machtiging afgeven, nee, daar doe ik niet meer aan.

*sarcasm mode on* Hoera, ik kon mijn geluk niet op *sarcasm mode off*

Vincent van Gogh en Rembrandt van Rijn theedoeken
Toch zijn jullie er tussendoor geglipt. Met dollar tekens in mijn ogen en de hoop op heel veel keiharde euro’s op mijn bankrekening ging ik met jullie in zee. Want ik kon immers elk moment weer opzeggen. Dat opzeggen gebeurde natuurlijk niet en ik had daar ook wel vrede mee. Ondanks dat ik maar niks won. Maar er was nog steeds de hoop om met vervroegd pensioen te mogen gaan. Totdat ik uiteindelijk wèl in de prijzen viel! En wat voor prijzen. Een borrelmessensetje, een dagje uit naar een een pretpark of dierentuin, een setje douchgel en als klap op de vuurpijl een set theedoeken Vincent van Gogh en Rembrandt van Rijn. En dat niet één keer! Nee, binnen drie maand had ik twee van die setjes theedoeken gewonnen. *sarcasm mode on* Hoera, ik kon mijn geluk niet op *sarcasm mode off*

Psychologisch gemarteld
Ik speelde mee voor de euro’s. De duiten, de pegels, de poen, de centen, de munten, de doekoe en de biljetten. Niet voor theedoeken of uitjes naar nietszeggende pretparken waar ik sowieso nooit heen zal gaan. Als ik theedoeken wil hebben, ga ik wel naar de Hema en als ik me een dagje wil ergeren koop ik zelf wel een kaartje Drievliet. Dus zat er maar één ding op en dat was opzeggen. Zowel de Vrienden- de Bankgiroloterij. En dan komt het. Even opzeggen is best simpel. Even bellen. Hoeft ook niet lang te duren. Het daadwerkelijk opzeggen kost hooguit een minuut. Maar voordat het zover is, moet je eerst 10 minuten lang een verhaal aanhoren van de callcentermedewerkster waarom het niet verstandig is om op te zeggen. Je wordt psychologisch compleet gemarteld! Eerst krijg je een veer in de kont dat dankzij jou zoveel goede doelen zijn geholpen, vervolgens wordt je in ziel geraakt als ze je vertellen dat je al die goede doelen in de steek laat als je stopt met meespelen en tot slot vertellen ze je dat juist nu de prijzenpost extra goed gevuld is en dat de kans op winst groter is dan ooit.

Paniek
Bij die laatste woorden raakte in lichtelijk in paniek. Ik begon te hyperventileren. ‘De kans op winst is groter dan ooit’ herhaalde ik stotterend de woorden van de mevrouw aan de andere kant van de lijn. Nog meer kans op nog meer Vincent van Gogh en Rembrandt van Rijn theedoeken… Ik moest stoppen met meespelen en wel NU! Gelukkig werd na 28 keer ‘Nee mevrouw, ik wil toch mijn deelname stop zetten’ mijn deelname dan ook daadwerkelijk stopgezet.

‘Er werd op me ingepraat op een manier waar de CIA zelfs van walgt.’

Verkoopdrift
Beste Vrienden- en bankgiroloterij, het koste mij bijna een half uur of twee loten op te zeggen. Had met gemak in twee minuten gekund ware het niet dat jullie verkoopdrift groter is dan klantvriendelijkheid. Er werd op me ingepraat op een manier waar de CIA zelfs van walgt. Een compleet psychologisch protocol werd op me afgevuurd met als doel mij vast te houden als klant. En ik heb het gevoel dat de goede doelen die jullie steunen slechts een middel is om uiteindelijk alleen de eigen bankrekening te spekken. Dat laatste kan ik verkeerd inschatten, maar met jullie werkwijze duwen jullie mijn gevoel een aardig eind in die richting. Kan dat nou niet anders?

Met vriendelijke groet,

Rik van der Es.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Reken onder staande som uit. (Sorry... Is ter beveiliging tegen spam...) * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.