Over beeldvorming, waarheid en hét gepeupel!

Daar sta je dan. Op pagina 41 in De Krant in de rubriek de (on)genodigde gast. Pak aan, met de buik iets over de riem hangend en de stropdas strak om de te dikke nek. Sommigen noemen dat welvaart. Ik noem het beestje liever gewoon bij de naam: overgewicht. De linkerhand bewaakt de Ronermarken die in de broekzak zitten terwijl de vingers van de rechterhand stevig een bierglas vastklemmen. En dan ook echt glas! Want hé, “VIPs drinken uit glas, plastic is voor het gepeupel”!

Gastheer
‘Daar staan ze weer bier te drinken in pak’ hoor ik wel eens voorbij komen. Alsof wij niks anders doen. Een vreemde en totaal onjuiste beeldvorming want het aantal uren dat ik voor Volksvermaken in pak loop is nog geen 1 procent van alle uren die in jaarlijks geheel vrijwillig in deze mooie vereniging en daarmee ook de samenleving van Roden steek. Het aantal uren dat ik én in pak loop én ook nog eens een biertje drink is in vergelijking met het aantal uren belangeloos bezig zijn voor Volksvermaken al helemaal te verwaarlozen. Bovendien dat we tijdens onze evenementen in pak lopen heeft ook een reden. Allereerst een stukje herkenbaarheid en ten tweede zijn wij op dat moment gastheer voor officials en onze vele sponsoren die al onze evenementen mogelijk maken. Evenementen die voor een ieder gratis toegankelijk zijn!

Vrijwilligers
Gelukkig weet het gros van de inwoners van Roden en omsterken hoe de vork in de steel zit en krijg ik regelmatig lovende woorden over de inzet van de Volksvermakers. Ik benadruk dan steevast dat wij het niet alleen doen maar samen. Over het gehele jaar zijn er meer dan 150 vrijwilligers actief die allemaal hun steentje of zelfs enkele stenen bijdragen aan het succes van alle evenementen. Toch blijf ik het spijtig vinden dat er soms een verkeerde beeldvorming ontstaat. Maar nog spijtiger vind ik het dat ik daarnaast gelinkt wordt aan teksten die niet uit mijn toetsenbord komen die de beeldvorming nog erger maken.

“Waar het gepeupel drinkt uit plastic bekers, wordt in de VIP-tent uit vaasjes bier genipt”
Quote uit de rubriek de (on)genodigde gast van 3 Oktober 2017

Verbolgen
Deze week werd ik er op aangesproken dat bovenstaande quote gelinkt werd met mijn dagboek in De Krant en men nogal verbolgen was over deze woorden van mij. Probleem in deze is dat goed lezen niet gebeurt is. Het stuk waarin men spreekt van gepeupel was de rubriek de (on)genodigde gast, geschreven door een journalist van De Krant. Voor mijn dagboek moest men de pagina nog een keer omslaan. Het geeft maar weer aan dat beeldvorming uit het niets kan ontstaan en vaak mijlenver van de werkelijkheid staat.

Rangen en standen
Ook ik was verbolgen bij het lezen van dit stuk. Het spreekt voor zich dat ik afstand neem van deze bewoording van desbetreffende journalist. Juist bij Volksvermaken doen wij niet aan rangen en standen. Wij zijn één. Een heel grote club vrijwilligers die met veel plezier zich, inzetten om alle inwoners van Roden en de verre omstreken. Een journalist mag zich misschien wat meer voelen, een Volksvermaker doet dat absoluut niet! En een iemand die een beetje goed gelezen heeft, had niets anders dan moeten concluderen dat deze woorden haaks op de woorden in mijn dagboek staan.

Bijkomen

      Geen reacties op Bijkomen

Regen, normaal gesproken ben ik er op z’n zachts gezegd niet heel erg weg van, maar op het strand van Terschelling deed het me helemaal niks. Kilometers lang hebben we met de hond over het strand gewandeld. Door wind en regen en af en toe een zonnetje. Langs een golvende zee, van strandtent naar strandtent om daar te genieten van heerlijk cappuccino’s, gebak, speciaalbiertjes, lunches, bitterballen en diners. De telefoon stond op stil en werd en alleen bij gepakt om een prachtig plaatje vast te leggen voor het plakboek.

Bijkomen
Wat was het heerlijk. Even twee dagen bijkomen van een aantal fantastische maar hectische weken. De Rodermarkt 2017 was in alle opzichten weer een verbetering van het succesjaar 2016. Maar de Rodermarkt 2017 was ook weer lange dagen maken en korte nachten slapen. En dan is een weekendje er even helemaal tussenuit wel erg lekker.

De Krant
Hoe ik mijn Rodermarkt beleefd heb, kun je terug lezen in De Krant waar ik in de editie van 26 september en van 3 oktober een dagboek bijhield. De Rodermarkt is nu achter de rug, maar van stilzitten is geen sprake. We gaan ons richten op de Sinterklaas Intocht en de Roder Weihnachtsmarkt. Dus weer genoeg te doen!

Gaat de democratie in Nederland echt stuk?

      Geen reacties op Gaat de democratie in Nederland echt stuk?

Jaaa, we mogen weer naar de stembus! En daarmee bedoel ik niet de gemeenteraadsverkiezingen in maart 2018 en nee, ook niet voor nieuwe Tweede Kamerverkiezingen. Na een ruim een half jaar formeren lijkt het er namelijk op dat de VVD, het CDA, D66 en de Christen Uni er toch uit gaan komen. Er worden wat extra ministerpostjes gecreëerd om alle notabelen van deze partijen een plekje te geven in het kabinet en we hebben, na een half jaar stuurloos te hebben rondgedobberd, de komende vier jaar weer een regering. Chapeau.

Referendum
Nee, we gaan binnenkort weer naar de stembus voor een nieuw referendum! Een referendum over de vernieuwde wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten die ook wel de sleepwet wordt genoemd. Deze wet geeft de veiligheidsdiensten meer mogelijkheden om ons af te luisteren, onze pc’s en telefoons te hacken en een digitale DNA van ons te maken, wat ook nog weer eens gedeeld mag worden met buitenlandse inlichtingendiensten.

Guilty Pleasures
Ik ben niet tegen deze nieuwe wet. Zolang mijn gegevens, en daar ga ik vanuit, alleen bij de overheid blijven zie ik geen probleem. Ik heb immers niets te verbergen. Het enige crimineel gedrag dat ik vertoon is weleens zonder verlichting naar huis fietsen. En zolang mijn fiets nog geen wifi-connectie maakt met mijn smartphone kunnen ze hacken wat ze willen, ze zullen er nooit achter komen. Het wordt gevaarlijker als bijvoorbeeld commerciële bedrijven er met die gegevens de haal gaan. Al weet Google nu al waar mijn interesses liggen en omdat ik mijn dagelijkse boodschappen via de Appie-app scan, weet Albert Heijn precies wat mijn guilty pleasures zijn. Dat is op zich ook niet zo erg. Het wordt wel problematisch als de grootgrutter uit Zaandam deze gegevens gaat delen met mijn zorgverzekeraar. Dat die op een gegeven moment een aantal euro’s premie bij mijn polis opdrukt wegens het overmatig consumptiegebruik van droge worsten en de Lays naturel ribble chips.

GTA-tje gaan spelen
Vandaag de dag gaat alles digitaal en online. De net genoemde Appie-app is daar een voorbeeld van. Waar ik vroeger boodschappen deed en deze contant betaalde zonder de toen nog niet bestaande bonuskaart, log ik bij binnenkomst in op het wifi netwerk van de plaatselijk Albert Heijn, scan mijn boodschappen met mijn telefoon, betaal contactloos en ben weer weg. En niet alleen wij, ook criminelen en terroristen doen alles digitaal. Daarom is het natuurlijk van groot belang dat onze veiligheidsdiensten alle ruimte krijgen om deze verderfzaaiers op te sporen en te pakken. Of gaan we accepteren dat er straks met enige regelmaat witte busjes, want zij zijn vooral het kwaad naar wat ik gelezen heb, in drukke voetgangersgebieden GTA-tje gaan spelen omdat de AIVD het niet kon voorkomen wegen alle beperkingen die zijn opgelegd?

Benieuwd naar
Toch heb ik de petitie voor het referendum getekend. En dat is dus niet omdat ik deze wet wil stoppen. Ik ben meer benieuwd naar het referendum an sich. Is de Nederlander na het verwerpen van het Oekraïne referendum weer uit zijn stoel te krijgen voor een gang naar de stembus? En wat gaat de politiek met de uitslag doen als er wederom een nee uit komt? Wordt er dan weer niks van de stem van het volk aangetrokken en wordt een nee wederom omgetoverd in een ja met inlegvelletje? Daar ben ik wel benieuwd naar. Want als dat gebeurt, dan is de democratie in Nederland echt stuk!

Rodermarkt 2017: Nog 4 weken!!!

      Geen reacties op Rodermarkt 2017: Nog 4 weken!!!

Rondom de vierde dinsdag in september staat Roden in het teken van de Rodermarkt Feestweek. Zes dagen lang vinden er tal van activiteiten, zoals de Rodermarktparade, Jaarbeurs van het Noorden en de Kortebaandraverij, plaats waarbij dagelijks tienduizenden bezoekers de weg naar Roden weten te vinden. Ik neem je mee in de voorbereidingen van al deze festiviteiten en natuurlijk in de Rodermarktweek zelf!

Parade Vlog

Thomas Berge, Lucas & Gea, Rene Karst, Jannes, Bouke, Wesley Klein en Grad Damen. Nee, het zijn niet de artiesten die met Rodermarkt sfeer moeten maken bij de plaatselijke horeca maar het is een kleine greep uit de line-up van de RadioNL Zomertoer a.s. zondag van 12:00 tot 18:00 uur op het evenemententerrein aan de Norgerweg in Roden.

Rustig
Dat is aanstaande zondag, maar over vier weken barst het echte feest der feesten los. En het kan aan mij liggen, maar ik heb er verder nog weinig over gelezen, gehoord of gezien. Geen borden in de regio van de Jaarbeurs van het Noorden. Geen stukjes in De Krant. Nog geen namen van bekende artiesten gehoord die komen optreden en nog weinig posters van de horeca gezien. En ook op Facebook en Twitter is het nog rustig.

Zou dat komen omdat de vakantie dit jaar erg laat valt? De bouwvak loopt pas deze week ten einde en de scholen beginnen nog een week later dunkt me. Of komt het omdat er nog van alles in Roden en omstreken te doen is?  Netgenoemde RadioNL Zometoer, de Liefair in Lieveren, Rockin Roon volgende zondag op de gedempte haven, het Bloemencorso in Eelde. Zijn we door al deze feestelijkheden in ons hoofd nog niet klaar voor de Rodermarkt?

Hollands artiesten en Rock & Billy festival
Hoe dan ook met nog vier week te gaan mag de PR campagne nu toch wel op gang komen, ook bij ons, bij Volksvermaken. Al is dat toch nog wel lastig als je op 27 augustus een Hollands artiesten-festival organiseert en op 3 september meewerkt aan een Rock & Billy festival. Want ook die evenementen verdienden de nodigde aandacht en mogen natuurlijk niet ondersneeuwen bij een overdaad aan Rodermarkt promotie. Daarom is het nu nog rustig qua Rodermarkt, al zal er af en toe wel een berichtje verschijnen.

Vlog
Vanaf 5 september gaat het echt los! Dan verschijnt namelijk elke dinsdag en donderdag op onze Facebookpagina een vlog over de Rodermarktparade. Zes afleveringen lang wordt je meegenomen in de aanloop naar het grootste evenement van Noordenveld. De bouwers komen aan bod maar ook wij, als organisatie, de makers van de stem-app voor de publieksprijs en de horeca.En wie weet, als het een succes is, gaan we tijdens Rodermarkt Feestweek wel gewoon door!

Het echte werk
De opnames van de vlog gaan volgende week beginnen. Dan gaan we onder andere met het bestuur de bouwgroepen van de Rodermarktparade voorzien het nodige gerstenat, wijn maar ook fris. Dan gaan voor ons ook de drukke weken beginnen waarbij we wekelijks een aantal avonden op pad zijn of vergaderingen hebben om de Rodermarkt Feestweek tot een groot succes te maken. Het echte werk gaat nu beginnen!

Ontgroening

      Geen reacties op Ontgroening

Na een weekendje uitwaaien op Terschelling na een periode vol van uiteenlopende gebeurtenissen ben ik begin oktober 2016 fulltime aan de slag gegaan met mijn studie Management Economie en Recht. Van fulltime job en parttime student naar fulltime student. Iets was ik in mijn jeugd heb laten liggen, maar nu op latere leeftijd alsnog oppak.

Bangalijstje
Ik had bedacht om op kamers te gaan in de stad. In zo’n studentenhuis. Lekker ontbijten met bier en een uitgedroogde boterham met schimmeljam en douchen tussen de stukjes omhoog gebrachte shoarma van de vorige stapavond. Doordeweeks lekker los gaan in Groningen en op vrijdagmiddag met de vuile was weer terug naar Roden om in het weekend bij verkering op de bank te zitten. Ik had bedacht om weer stufi aan te vragen. En zodra die op de bankrekening zou staan, direct naar de Blauwe Engel Café ’t Vaatje of Klein Amsterdam om alles uit te geven aan pitchers bier en shotjes tequila. Ik had bedacht om mee te doen aan de Kei-week en om lid te worden van de Vindicat, met als groot voordeel dat je jaarlijks een nieuw bangalijstje toegereikt krijgt.

Fobisch
Ik heb het allemaal niet gedaan. Ik ben namelijk lichtelijk fobisch voor troep en viezigheid en zou met geen mogelijkheid kunnen functioneren in zo’n vies goor studentenhuis. Het gratis geld van vroeger is een lening geworden en ze waarschuwen altijd: Let op, Lenen kost geld! Bovendien zou ik met mijn 33 jaar toch een klein beetje uit de toon vallen tussen de studentjes van 18 of 19 jaar. Maar de grootste reden om het niet te doen is toch wel de ontgroening.

Jan Smit
Met open mond heb ik een aantal jaren geleden naar de BNN serie Feuten gekeken. Kan niet waar zijn dacht ik. Maar een oud-student vertelde mij dat het er écht zo aan toe gaat. Moet ik wel aan toevoegen dat ik negen van de tien van zijn woorden van desbetreffende oud-student niet waar zijn en je het laatste woord met een strooiwagen vol zout moet nemen. Maar toch, al zal er nog maar iets van waar zijn… Van een ander oud-student, een betrouwbare, hoorde ik ooit dat hij door een sloot moest tijgeren waar de ouderen studenten over heen pisten. En deze week was het raak bij Jan Smit voor de deur.

Humorloos
Ik heb het niet zo dat soort taferelen. Ze gaan bij mij door de grens heen, terwijl mijn grens best ver ligt en ik zeker van gekkigheid hou. Maar zodra er ontlasting aan te pas komt, haak ik toch echt af en ik kan er ook niet met mijn verstand bij dat iemand bedenkt dat zoiets leuk is. Eigenlijk moet je medelijden hebben met de bedenker en de uitvoerder van deze Jan Smit-actie. Want dat betekend gewoon dat je 0,0 humor hebt. Dat je niet in staat bent een leuke ontgroeningsgrap te bedenken. En stel je zou 80 worden. Dan moet je dus nog zo’n 60 jaar humorloos door het leven. Dat is een triest vooruitzicht.

Dwars
Als er nog iets is waar ik niet tegen kan en wat mij aan een ontgroening zou weerhouden is het gecommandeer en geschreeuw. Het is daarom maar goed dat de dienstplicht destijds is opgeschort, want ik had zeker weten vast gezeten. Niet dat ik te beroerd ben om iets te doen of niet wil luisteren naar meerderen. Integendeel, maar dat kan wel op een normale manier gevraagd worden. Gebeurd dat op gebiedende wijs, wordt ik enigszins dwars. En al helemaal als dat ook nog eens schreeuwend gebeurd.

Rodermarkt 2017: Nog 5 weken!!!

      Geen reacties op Rodermarkt 2017: Nog 5 weken!!!

Rondom de vierde dinsdag in september staat Roden in het teken van de Rodermarkt Feestweek. Zes dagen lang vinden er tal van activiteiten, zoals de Rodermarktparade, Jaarbeurs van het Noorden en de Kortebaandraverij, plaats waarbij dagelijks tienduizenden bezoekers de weg naar Roden weten te vinden. Ik neem je mee in de voorbereidingen van al deze festiviteiten en natuurlijk in de Rodermarktweek zelf!

De Roder waren- en paardenmarkt

De Rodermarkt Feestweek is ontstaan rond de 4e dinsdag van september. De dag waarop sinds 1729 een grote paarden en vee markt in Roden werd georganiseerd. Destijds met enkele honderden misschien wel duizenden stukken vee en van groot belang voor de boeren, arbeiders en handel. Vandaag de dag staan er een stuk of 200 paarden en pony’s en eigenlijk alleen nog maar voor de show, omdat het traditie is.

2 Kilometer warenmarkt
Waar het bij de Rodermarkt bij zijn ontstaan, 288 jaar geleden, draaide om de paardjes en de koetjes, draait de markt anno 2017 om de waren. Zo’n 2 kilometer weg wordt afgezet voor ruim 200 standhouders die een ruim en divers aanbod van waren aan de man proberen te brengen. Enkele tienduizenden bezoekers schuifelen over de markt om vervolgens de weg naar de Jaarbeurs van het Noorden, de kermis of de vele kroegen met live muziek te vinden. Met een kamerplant, nieuwe sokken en een zak met droge worsten in de hand. Want die 5 halen 3 betalen actie kon natuurlijk niet zomaar voorbij gelopen worden. Een paar uur later liggen de sokken op een met bier doordrenkt statafeltje, de kamerplant is inmiddels al afgebroken en de worsten zijn op…

Standhouders
De Rodermarkt is niet alleen geliefd van de bezoekers, ook bij de standhouders. Elk jaar weer zitten we met het luxeprobleem van een ruim overschot aan standhouders. En tja, we kunnen de kramen immers niet boven op elkaar zetten, dus we moeten mensen teleurstellen. De markt uitbreiden is ook geen optie, want dat zal alleen maar betekenen dat er nog meer kramen van hetzelfde komen te staan. Dus worden de leuke unieke producten tussen de standhouders eruit gezocht en krijgt de man met wederom riemen en portemonnees of dameskleding een afwijzing.

“Ik schrijf me nu al vijf jaar in en krijg elk jaar een afwijzing” vertelde me een teleurgestelde standhouder aan de telefoon. Ik kan me heel goed voorstellen dat dat frustrerend is, maar als de markt verzadigd is in een bepaalde branche, is het helaas niet anders. We kunnen ook moeilijk tegen een standhouder die er al jaren staat zeggen dat hij een jaartje thuis moet blijven. “Ik heb echt unieke handel, en collega’s vinden dat ik een echte aanwinst ben voor de markt” is ook een veel gehoorde uitspraak bij een afwijzing. Niets is echter minder waar, want als het echt uniek was, hadden ze allang een plaatsje op de markt gekregen.

leugens en lulkoek verhalen
De inschrijving van de Rodermarkt sluit al op 1 mei. Dat lijkt vroeg, maar het gepuzzel met de indeling en het ontvangen van de betalingen neemt de nodige tijd met zich mee. Begin juni is de markt ingedeeld en dan gaan het feest beginnen. Telefoontjes en mailtjes van standhouders die zich graag nog in willen schrijven. Dat kan altijd, maar ze komen dan wel op de reservelijst. Vanaf begin augustus komt er een stijgende lijn in het aantal telefoontjes en veelal is de toon een stuk agressiever gecombineerd met leugens en lulkoek verhalen.

“Hang toch een keer op!” roept verkering dwars door het telefoon gesprek als ze mij voor de zoveelste keer “Meneer, voor de derde keer, de Rodermarkt is inmiddels ingedeeld en vol. U kunt het inschrijfformulier invullen en mailen waarna u op de reservelijst komt te staan en als er een plaatsje vrij komt én u heeft het geluk daar te passen, nemen wij contact met u op” hoort zeggen. “Ik had allang opgehangen”  waren ook de woorden van een collega Volksvermaker die met open mond met een gesprek tussen mij en een potentiële standhouder mee luisterde.

Tot de rand
Kalmte kun u redden is in deze het devies. Al moet ik daar wel aan toevoegen dat de lege emmer van begin augustus tegen het einde van september aardig tot aan de rand vol zit en nog maar weinig druppeltjes kan handlelen. Vooral de laatste dagen, tijdens de Rodermarkt, midden in de drukke werkzaamheden en met een wat beperkter uurtjes slaap ben ik wat minder geduldiger dan begin augustus. En helemaal als ze blijven doordrammen of weer komen met leugens en lulkoek verhalen.

Daarom tel ik ook altijd af naar de 4e dinsdag van september 10:00 uur. Op dat tijdstip staat de markt en begint de persconferentie van de Rodermarkt Feestweek. Na afloop wordt getoast! Getoast op weer een fantastische week! Een welverdiend biertje wacht dan op mij!

Rodermarkt 2017: Nog 6 weken!!!

      Geen reacties op Rodermarkt 2017: Nog 6 weken!!!

Rondom de vierde dinsdag in september staat Roden in het teken van de Rodermarkt Feestweek. Zes dagen lang vinden er tal van activiteiten, zoals de Rodermarktparade, Jaarbeurs van het Noorden en de Kortebaandraverij, plaats waarbij dagelijks tienduizenden bezoekers de weg naar Roden weten te vinden. Ik neem je mee in de voorbereidingen van al deze festiviteiten en natuurlijk in de Rodermarktweek zelf!

Grolsch Beugel

Het is een begrip in Roden en ver, ver daarbuiten. Jaarlijks komen, zes dagen lang, dagelijks tienduizenden bezoekers naar het centrum van Roden en het heeft het etiket van ‘plaatselijke feestweek’ al lang overtroffen. Menig professioneel festival zou jaloers zijn op deze aantallen bezoekers. In Roden staat rondom de vierde dinsdag van september alles in het teken van de Rodermarkt! De Rodermarkt Feestweek!

Beugelavond
Officieel is het nog precies 6 weken en 1 dag. Voor de echte liefhebbers en voor intimi begint de Rodermarkt 2017 vandaag op de kop af over 6 weken! Degene die zes dagen fulltime bier drinken ietwat aan de magere kant vind kan op de donderdag voor Rodermarkt terecht bij Café Onder de Linden en de welbekende beugelavond waarbij het gebruikelijke tapbier wordt vervangen door Grolsch Beugels.

Uniek
In een zaaltje daarachter of in een van de andere horeca gelegenheden, de locatie rouleert elk jaar, hebben de stichting Jaarbeurs van het Noorden en de Vereniging voor Volksvermaken Roden hun eigen feestje. De officieuze opening van de Rodermarkt. Alle betrokken van kermisexploitanten, standhouders, gemeente en horeca ondernemers zijn uitgenodigd om alvast een toost uit te brengen op de Rodermarkt die komen gaat. Een Rodermarkt waar heel wat uurtjes voorbereidend vrijwilligerswerk in heeft gezeten, want hoe groots de Rodermarkt ook is, het wordt gedragen door vrijwilligers! Alleen dat al is uniek!

Spanning
Met nog zes weken te gaan begint de spanning en de druk van de Rodermarkt voorzichtig op te lopen. De grote zaken zijn natuurlijk al lang geregeld maar de de kleine details moeten toch echt elk jaar weer in de laatste weken gebeuren. Het werk zit het nu in veel zaken bestellen, mailen en bellen. Qua vergaderingen en dergelijke zitten we bij Volksvermaken nog in ons ‘zomerreces’ als je daar al van kan spreken. Ook komende week is de agenda nog leeg. Maar dan… Dan zijn de avonden thuis minimaal te noemen. Dan gaan we echt richting de Rodermarkt!

Eerste slok
Ik ben dan ook altijd blij wanneer ik de donderdag voor Rodermarkt mijn eerste slok neem van mijn eerste Grolsch Beugel. Dan weet ik, het werk zit erop, de voorbereidingen zitten erop, en het feest, het grote feest gaat nu losbarsten!

Een hond die blaft, je verwacht het niet…

In de bocht waar de Hofstedenlaan overloopt in de Kastelenlaan in Roden is vorig jaar een hondenspeelweide geopend. Een stukje grasland waar een paar buizen, balken en afgedankte autobanden omringt door een lowbudget hekwerk moeten fungeren als speeltoestellen voor onze trouwe viervoeters. Erg mooi ziet het er allemaal niet uit, maar over smaak valt niet te twisten. Het gaat erom of het functioneel is. En wat blijkt, er wordt gretig van de hondenspeelplaats gebruik gemaakt. Niet alleen kunnen de Dommels, Scooby Do’s en Lassie’s onder ons zich hier van harte lust uitleven, voor de baasjes is de speelweide dé plek om bij elkaar te komen en de sociale contacten te onderhouden.

Totaal onverwacht
Alles koek en ei en iedereen gelukkig zou je zeggen, ware het niet dat er een groot probleem de kop op steekt waar de omwonenden nogal over klagen. Totaal onverwacht en hetgeen waar niemand rekening mee heeft gehouden is gebeurd en gebeurt vandaag de dag nog steeds. De honden schijnen namelijk te blaffen. Nee toch? Echt? Ja toch! Echt! En niet één keer, nee, soms wel twee keer of nog vaker. Een hond die blaft, je verwacht het niet…

Baasjes
En dan hebben we het nog niet eens gehad over de baasjes! Die schijnen met enige regelmaat de honden bij zich te roepen. Nog nooit eerder vertoond maar in Roden gebeurt het. Dat een baasje tegen zijn hond, die een tiental meters verderop druk met zijn vriendjes aan het spelen is, roept ‘Hè Pluto, kom voor’.

Gekker
Maar het kan nog gekker! De baasjes van de honden, die naast elkaar op het speciaal daarvoor neergezette bankje zitten te genieten van de activiteiten van hun blaffer hebben, en nu komt het, die baasjes hebben gesprekken met elkaar! Vlegels zijn het! Zomaar midden op de dag gesprekken met elkaar voeren!

Gesprekken
De wijkbelangenvereniging gaat nu gesprekken voeren met de betrokkenen om het probleem op te lossen. En nobel streven maar wat moet de oplossing zijn? Dat de baasjes alleen nog maar met gebarentaal mogen communiceren? En dat er vooraf tussen baas en hond goede afspraken gemaakt worden om het blaffen tegen te gaan? “Beethoven, wij gaan alleen maar naar de hondenspeelweide als jij belooft niet te blaffen”, waarop Beethoven antwoord “Is goed baas!”.

Gillen en gieren
Een hondenspeelweide waar honden niet mogen blaffen is als een speeltuin waar kinderen niet mogen gillen en gieren. Als een terras waar de gasten niet mogen praten. Als voetbalveld waar de spelers en supporters niet mogen juichen. Of als een muziekkoepel waar men geen muziek ten gehore mag brengen.

Meester Frank Visser, kom er maar in…

Verder lezen

Selectieve rouw

      Geen reacties op Selectieve rouw

Je kon er de afgelopen dagen niet om heen. De column van AD Columniste Hanina Ajarai over Ajax voetballer Nouri en de slachtoffers van MH17. In deze column gaf Hanina aan geen enkele emotie te voelen bij de 298 slachtoffers van de MH17 ramp en des te meer bij de ineenstorting van Abdelhak Nouri. Heel Nederland viel over haar heen, want hoe kon je in vredesnaam verkondigen dat je geen traan hebt gelaten om 298 onschuldige slachtoffers van de MH17! Wat voor harteloos mens moes je dan wel niet zijn?

Politiek correct
Naar de kern van de column keek niemand meer om. Terwijl dat juist het interessante vraagstuk is. Waarom doet de ene gebeurtenis je niks, terwijl een andere gebeurtenis je naar het hart grijpt? Een vraag die iedereen zichzelf kan stellen. Want we doen immers allemaal aan selectieve rouw. Jij, ik, iedereen! Zonder uitzondering. In de hoeveelheid bagger die Hanina over zich heen kreeg zit dan ook de nodige hypocrisie waarbij zelfs de opiniemakers die normaal gesproken een broertje dood hebben aan politiek correctheid zich nu ineens politiek correct opstelden.

smerige trap na
De woorden van Hanina zijn op z’n zachts gezegd erg onzorgvuldig gekozen. Het is een ontzettende smerige trap na aan de nabestaanden van de slachtoffers van de MH17 ramp. Een ramp waar vandaag de dag, ruim drie jaar na dato, de door minister-president Rutte zo beloofde onderste steen nog steeds niet boven is. Een ramp als deze, waar complete gezinnen bij zijn omgekomen, heeft grote impact op de nabestaanden. Het is dan ook ongewenst of misschien wel schofterig te schrijven dat deze ramp je helemaal niks doet.

Hetzelfde laken een pak
Hoe schofterig is dan ook om te schrijven dat je ’s morgens bij het wakker worden een puhsbericht over een aanslag in Londen naast je neer legt en lekker gaat douchen en ontbijten? Het is van hetzelfde laken een pak. En daarbij komen we weer terug bij de kern van Hanina haar column, de vraag waarom het een je aangrijpt en het ander je koud laat. Met die vraag is helemaal niets mis. Had Hanina in haar column niet de slachtoffers van de MH17 ramp maar bijvoorbeeld de ruim 120 doden in Brazilië begin dit jaar genoemd als voorbeeld in haar zoektocht naar haar vraag, was er niemand die ernaar kraaide. Want zeg zelf, heb jij daar even bij stil gestaan? Heb jij daar met je collega’s over gesproken? Heb jij daar ’s avonds met je man of vrouw speciaal het journaal voor opgezet? Wist je het überhaupt wel?

Verbolgen
En daarmee wordt de pleister precies op de zere plek gelegd. Omdat het juist de MH17 ramp is, waar vele Nederlanders bij zijn omgekomen en dichtbij staat, zijn we allemaal verbolgen. Terwijl we naar heel veel doden elders in de wereld niet om kijken. Het geeft aan dat we allemaal aan selectieve rouw doen en dat we op dat punt geen haar beter zijn dan Hanina.

Rouw
Rouw is iets persoonlijks. Om de een treur je meer dan de ander. Het een grijpt je meer aan dan het ander. Hoe dichter iets bij je staat, hoe groter de impact en hoe groter de rouw. Maar daar zijn geen regels voor. En daar zijn ook geen handboeken voor. Je kunt en mag dan ook niemand veroordelen over waar hij of zij wel of niet om rouwt. Ook al ben je het er nog zo niet meer eens. Ruim twaalf jaar geleden heb ik vriend(inn)en vijanden zien worden om ze het niet eens waren met elkaar rouwproces. Ik vond en vind dat bizar. Elkaar beoordelen mag best, maar ga elkaar op dit onmogelijke punt niet veroordelen.

Waar je elkaar wel op kunt veroordelen is wat hij of zij schrijft en publiceert. En als je bij voorbaat weet dat je mensen gaat kwetsen met je column dan mag je daarop veroordeeld worden!

 

De Tour is verloren…

      Geen reacties op De Tour is verloren…

Als komende nacht Gluiperige Henkie ons huis binnen komt zonder onze hond wakker te maken, wat op zich al een prestatie is waarvoor hij een lintje zou moeten krijgen, en onze tv meeneemt om die later voor een paar centen te verpatsen op marktplaats, zou het maar zo kunnen gebeuren dat wij daar pas een paar week later achter komen. Want op wat Netflix-series en een incidentele zaterdagmiddag Eigen Huis en Tuin na, wordt onze tv niet gebruikt. Gelukkig maar, want zo word ik onthouden van hoogstaande tv-programma’s als Kerels met een kleintje, Overspel in de Liefde en Bizarre eters. Er zijn echter drie weken in het jaar dat de televisie overuren maakt, en dat is tijdens de Tour de France.

Niks ontging mij
Elk jaar zijn mijn ogen de eerste drie weken van juli niet van het scherm weg te slaan. Aan het werk? Dan staat er een extra afgedankt latopje naast met de livestream. Mooi weer buiten? Slepen we de televisie mee naar buiten. Sociale verplichtingen elders? Kijken we de tour op de televisie. Is de NOS nog niet live? Schakelen we over naar de Belg. Niks maar dan ook helemaal niks van de Tour ontging mij.

Groepsapp
Hoe anders is het dit jaar. Toen op zaterdag 1 juli in Düsseldorf om 15:15 uur, de Franse renner Elie Gesbert als eerste renner vertrok voor een tijdrit over 14 kilometer zat ik op 1000 meter hoogte in Italië. Op zich ook niet vervelend, maar op wat oud nieuws uit een stapel weekbladen na, kreeg ik daar weinig van de grote wereld mee, laat staan van de Tour. Alleen via de groepsapp van onze Tour-poel kwamen af en toe wat berichten en informatie bij mij binnen. Vooral over uitvallers. Valverde, Izagirre, Sagan en en Cavendisch moesten om verschillende redenen al snel de Tour verlaten. Why? Dat werd me pas later duidelijk.

Quatorze Juillet
Er volgde nog een bruiloft, een paar dagen wandelen in de bergen van Oostenrijk, een terugreis, een dag thuis alles weer opruimen en achterstallige mails bijwerken voordat ik er op Quatorze Juillet eens goed voor gingen zitten. De dertiende etappe, een korte bergrit van Saint Girons naar Foix, zou mijn eerste etappe zijn. Bier, chips, worst en kaast stonden klaar. Want nog vakantie. Ik had er zin in, maar kwam er als snel achter dat het me allemaal niet kon bekoren. Ik had er geen gevoel bij. Totaal geen idee hoe de verhoudingen in het peloton lagen en al helemaal geen idee hoe het klassement ervoor stond.

Verloren
Een uurtje later was de bak chips leeg, deels door mij, deels door de hond. Er stond een half flesje lauw bier op tafel, de worst en kaas zaten alweer in een tupperwarebakje in de koelkast en ik… Ik was boven in mijn studeerkamer alweer aan het werk. Met nog zes etappes te gaan zie ik het er niet van komen dat ik de tv nog een keer aan slinger. De Tour van 2017 is verloren… 2017 is verloren…

Een onvergetelijke ervaring

      Geen reacties op Een onvergetelijke ervaring

De lunch zat nog maar net achter de kiezen en het tweede glas rode wijn van de dag werd nog even achter over geslokt. Om half vier moesten we weer paraat staan! En met paraat, werd ook echt paraat bedoeld. Niet in short, t-shirt en op badslippers zoals je zou verwachten bij 37 graden, maar allemaal netjes in het speciaal voor deze dag aangeschafte outfit!

Limoncello
Met 18 volwassenen, 7 kinderen en 1 hond(je) namen we afgelopen weekend intrek in het prachtige Vittoria Il Graditempo Country House in Rosora. Uitgenodigd door Anne Jan en Ilse omdat zij daar elkaar het Ja-woord gaven. Een gemêleerd gezelschap van vrienden en familie van hem, van haar en hun samen kwamen donderdag en vrijdag een voor een binnen druppelen. En eigenlijk werden we allemaal direct samensmolten tot een grote familie. Of het aan de 37 graden lag of aan de voorafgaande vrijgezellen feesten, het was alsof we al jaren met elkaar gezamenlijk op vakantie gingen. De vrijdag was een dag van aankomst. Van acclimatiseren, en hoewel ik al een week in Italië verbleef was dat wel even nodig! De vrijdag was ook de dag van de duik in het zwembad en de pizza-avond! Al zal een enkeling zich de limoncello beter herinneren dan de pizza’s.

Zakdoekjes
In de schaduw en met een zacht briesje viel het met de warmte boven op een heuvel in De Marken wel mee. Rustig blijven was het devies. Verderop stonden 24 witte trouwstoeltjes klaar voor de gasten en onder een prachtige boog de twee stoeltjes voor het bruidspaar. Het half vier paraat staan werd een Italiaans half viertje. Eerder een halfje vijfje. Maar het was het wachten waard. Het fantastische decor van het glooiende Italiaanse landschap met stadjes, dorpjes, wijn en graanvelden maakte veel goed. Het plaatje werd nog mooier en helemaal compleet toen het bruidspaar daadwerkelijk plaats nam. Hij aangekomen op de trekker, zij gebracht op de Vespa-scooter door haar broertje. De eerste zakdoekjes kwam al te voorschijn.

Felicita
Het was tijd voor het moment waarvoor we naar Italië waren gekomen. Het moment waar we allemaal op zaten te wachten. De burgemeester van Rosora voltrok het huwelijk in het Italiaans maar met de perfecte vertolking van weddingsplanner Jorina was het voor iedereen te begrijpen. Na twee keer een volmondige ‘si’ waren Anne Jan en Ilse getrouwd! Geen Swiersekamp meer, maar meneer en mevrouw De Vries. Er klonk een luid applaus over de Italiaanse heuvels waar rijst door de lucht vloog, Felicita klonk, de flessen bubbels ontkurkt werden en de taart werd aangesneden. Felicitaties gingen over en weer en onder het genot van een hapje en een drankje werd er lang nagepraat.

Kleine uurtjes
Het diner die avond was er ook een om door een ringetje te halen. met de prachtige (hoe vaak heb ik dit woord inmiddels al wel niet gebruikt?) gedekte lange tafel bleef je helemaal in huwelijkse sferen en het diner zelf was al helemaal goddelijk. Het bleef lang gezellig aan tafel. Af en toe vond een enkeling, inclusief het personeel en de eigenaresse van Vittoria Il Graditempo het wel welletjes en ging rustig slapen. De rest vierden het huwelijk nog tot in de kleine uurtjes. Er werd gelachen, gedronken en gedanst!

Uit een sprookjesboek
In vele romantische films komen vaak trouwscenes voorbij, waarbij je je afvraagt of het niet wat ver van de werkelijkheid staat. Na afgelopen weekend kan ik die vraag beantwoorden. Ja, bruiloften in de film staan inderdaad ver af van de werkelijkheid. In ieder geval vergeleken met de werkelijkheid van afgelopen weekend. De werkelijkheid is, dat ik afgelopen weekend genoten heb van een bruiloft die zelfs de allerbeste film overtreft! Een prachtige bruiloft zo uit een sprookjesboek! Om door een ringetje te halen! Het is eigenlijk niet te beschrijven hoe ik afgelopen weekend heb ervaren, maar als je alle positieve woorden uit de dikke Van Dale haalt, deze in de blender gooit en wat daar dan uit komt, dat is het!

Anne Jan, Ilse, heel hartelijk dank voor deze onvergetelijke ervaring en vooral heel veel geluk en liefde toegewenst, al ben ik er van overtuigd dat dat wel goed zit!