Ophef!

      Geen reacties op Ophef!

Hugo de Jonge, vicepremier en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, stuurde gisteren een selfie de wereld in waarin hij het samen met minister van zorg Bruno Bruins, minister-president Mark Rutte en staatssecretaris van defensie Barbara Visser gezellig heeft bij een optreden van Anouk. Ophef! Want hoe kan hij dat nou doen terwijl op datzelfde moment de Armeense kinderen Lili en Howick te horen kregen dat ze Nederland na 10 (!!!!) jaar moeten verlaten.

lees onder de tweet verder

Slechte timing
De timing is op z’n zachts gezegd ongelukkig, maar om hem daarom meteen neer te sabbelen gaat mij te ver. Niets is menselijker dan een euforisch of plezierig moment te delen. Zo deelde een aantal jaar geleden de dochter van een oud werkgever van mij dat ze op vakantie lekker kaviaar zat te eten terwijl op hetzelfde moment het personeel te horen kreeg dat er zoveel procent uit moest. Ook niet handig, slechte timing maar van bewust provoceren of van zout in de wond strooien was absoluut geen sprake. Zo ook niet bij Hugo de Jonge.

Crocks
Los van het feit of je voor of tegen zijn politieke ideeën bent, de beste man werkt hard voor ons mooie land en heeft als minister ook recht op een gezellig uitstapje met zijn collega’s. Ik zou liever in zijn mooie gekleurde schoenen willen staan dan in de crocks van al die zure moraalridders. Je zou maar de hele dag moeten zeiken, zeuren en de gemeente, regering of politici overal de schuld van moeten geven! Daarnaast doen we toch allemaal wel iets plezierigs, leuks en lachen we terwijl elders in de wereld mensen en dieren mishandeld, misbruikt of gedood worden.

Niet humaan
De hele ophef rond Hugo de Jonge had hij natuurlijk zelf kunnen voorkomen. Hij of een der andere kabinetsleden hadden natuurlijk allang moeten zeggen dat Lili en Howick moeten blijven. Het terug sturen van deze twee tieners gaat tegen alle fatsoen en menselijke normen in. Je kunt het gewoon niet maken. Er is geen reden die rechtvaardigt om kinderen die hier al meer dan tien jaar wonen terug te sturen. Regeltjes misschien. Maar die regels hieromtrent zijn gewoon onvolledig of niet humaan.

bureaucratische rompslomp
We leven in een land vol regels. Voor elk wissewasje heeft een overijverige ambtenaar van achter een bureau wel een regeltje bedacht waaraan we ons moeten houden. Maar op het gebied van immigratie laten we mensen soppen, wachten en aan hun lot over. We ontvangen immigranten, stoppen ze in een molen van zinloze en bureaucratische rompslomp, laten ze soms jaren wachten en dan sturen we ze weer terug naar land van herkomst. Iets onmenselijker dan dat bestaat er gewoon niet. En al helemaal niet met kinderen, die hier de taal leren, onderwijs volgen en vriendjes en vriendinnetjes krijgen. Never nooit niet mag je kinderen die hier al jaren wonen terug sturen.

Duidelijkheid en actie
Al deze ellende is gewoon te voorkomen door duidelijkheid en actie. Immigranten bij binnenkomst in Nederland binnen één of hooguit twee maanden laten weten of ze welkom zijn of weer terug moeten naar hun land van herkomst. Mogen ze blijven, dan een duidelijk termijn (en geen jaren) aangeven waarin ze eventueel bij terugkerende vrede of iets dergelijks weer naar huis moeten en na het verstrijken van die termijn gewoon een permanente verblijfsvergunning geven. Zorg ervoor dat alle procedures, inclusief protest aantekenen, hoger beroep en dergelijke zorgvuldig maar met spoed worden be- en afgehandeld. Want juist al dat procederen heeft er voor gezorgd dat er pas na zo’n lange tijd een uitspraak is en dat Lili en Howick weer naar Armenië moeten, terwijl ze al in 2009 te horen kregen dat ze geen verblijfsvergunning kregen.

Hard zijn
Hoe streng de toelatingseisen en hoe lang de termijnen moeten zijn, laat ik in het midden, dat is aan de politiek, maar na twee jaar of langer iemand alsnog weer terug sturen vind ik al niet meer humaan. En al helemaal als het om kinderen gaat. “Hard zijn tegen mensen die het recht op verblijf niet hebben” zoals Mark Rutte het zei vind ik goed, maar menselijk zijn tegen twee tieners die al tien jaar in Nederland verblijven is ook een must!

Goede bagage
Geef immigranten hier direct goed onderwijs, laat ze direct mee doen in onze maatschappij en mochten ze terug moeten organiseer een goede terugreis en geef ze goede bagage, in welke vorm dan ook, mee om daar hun leven weer op te bouwen. Want iedereen hier heen laten komen en houden is natuurlijk ook geen oplossing. Als je heel Senegal hier heen haalt, heb je in Senegal geen armoede meer, maar heb je hier armoede. Als je heel Irak hier heen haalt, heb je de oorlog in Irak opgelost, maar heb je hier oorlog. Verschuiving van het probleem. Zorg ervoor dat de problemen daar worden opgelost. Door vrede, humanitaire hulp, gezondheidszorg en goed onderwijs.

Droge worst
Iedereen kan bij mij binnen stappen. Komt dat niet uit, dag geef ik dat aan. Dan zet ik het bezoek niet eerst op de bank neer, ga niet ze lekker maken door een stukje droge worst af te snijden en ze een flesje bier voor te zetten om ze vervolgens te vertellen dat ze weg moeten gaan. En dat is hetgeen hier in Nederland gebeurt. Het is allemaal niet zo moeilijk. Gewoon kaders stellen, regels maken en vooral actie!

omkoopneukhutten
Ik ben er echter bang voor dat de actie en de regeltjes hierover nog wel even op zich laten wachten. Want vooralsnog hebben we hier in Nederland wel wat belangrijkers te doen. Ons druk maken over foto’s op randen van zwembaden, ministers de maat nemen over uitspraken en omkoopneukhutten dan over de toekomst van twee tieners…

El Tequito

      Geen reacties op El Tequito

Je kent het wel. Een zondagmiddag in augustus, vrienden en familie op bezoek, straf windje, lekker temperatuurtje, het zwembadwater dat door de gevallen regen van de afgelopen dagen ijskoud is geworden, een barbecue die klaar staat om de speklappen zwart te blakeren en een flesje El Tequito-bier, de Lidl-equivalent van Desperados, met een schijfje limoen in de hand. Druk bezig zijnde wordt het flesje op tafel gezet en bij het langs lopen wordt vluchtig een slok genomen.

Prik
Het kriebelt. Het lijkt er wel op of het beweegt. Heb ik dan een stuk limoen erbij opgedronken? Nee, dat is het niet. Bovendien heeft een limoen een hele ander structuur. En het beweegt. En limoenen bewegen niet. Wat kan het dan wezen. Wacht eens… Volgens mij is het… Ja, dat móet het wezen! HET IS EEN WE… *PRIK*

appelazijn
In een fractie van seconde nadat ik een ferme slok van het goudgele vocht nam, kwam mijn verstandelijk vermogen tot de schrikbarende conclusie dat daarmee ook een wesp mijn mond in was gegleden. Ik spuugde snel alles uit, maar het was te laat. Ik voelde de prik in mijn tong. Al snel stond ik voor de spiegel de schade te aanschouwen. De angel was er gelukkig weer uitgegaan en met appelazijn spoelde ik mijn mond. Heerlijk! Moet je een keer doen op een morgen na een avondje stappen. Weet je zeker dat alles weer naar boven komt. Nog een ijsblokje erop en dan zal het allemaal wel meevallen. Ik ben immers niet allergisch. Tien minuten later zat ik bij de dokterspost.

dokterspost
Nooit geweten dat je tong zo dik kan worden. En dat binnen no-time. Zo dik dat fatsoenlijk praten niet meer mogelijk was en dat was toch enigszins beangstigend. Want wat als de zwelling door zou blijven zetten. Dus toch maar een telefoontje naar de doktersdienst. En daar gaan bij een wespensteek in de mond alle alarmbellen rinkelen. “Voel je je duizelig? ben je benauwd? Heb je alleen een zwelling in je tong?” en weet ik veel wat voor vragen volgend elkaar in rap-tempo op gevolgd door de instructies om direct naar de dokterspost te komen. Telefoon mee en niet zelf rijden.

112
“De meneer met de tong? Loop direct maar door”. En daar werd ik meteen onderzocht door de dienstdoende arts. Bloeddruk, zuurstofgehalte en dezelfde vragen. Ik kreeg een injectie in mijn bovenarm en er volgde overleg met het ziekenhuis. “Naar welk ziekenhuis wil je eigen als ik je moet doorsturen” vroeg de arts nog aan mij. Zover is het gelukkig niet gekomen en mocht ik weer naar huis. Wel met de mededeling dat ik bij duizeligheid of misselijkheid 112 moest bellen.

De zwelling in mijn tong zwakte later die avond af en achteraf viel het allemaal wel mee. Toch is een wespensteek in de mond wel een dingetje en zijn ze daar bij de hulpdiensten zeer alert op. Logisch op zich want als een zwelling doorzet blokkeert hij alle luchtwegen. En dan… Dan ben je wel wat verder van huis…

Binnen de lijntjes…

      Geen reacties op Binnen de lijntjes…

Mooi hè? Een man met enige vorm van narcisme laat een naaktfoto van zichzelf op een rand van een zwembad maken, post deze op Instagram en internet ontploft. Grote kans dat het te maken heeft met de functie van desbetreffende persoon, namelijk Tweede Kamerlid en politiek leider van Forum voor Democratie. Want politici moeten hier keurig binnen de lijntjes blijven en wie zijn kop ook maar even boven het maaiveld steekt is hem kwijt. In de politieke arena is dat terecht, maar daarbuiten ook?

Vergrootglas
Als je besluit de politiek in te gaan wordt je publiek bezit. Het argument ‘dat je daar niet voor kiest’ gaat niet op, want het hoort gewoon bij je rol. Net zoals je ook kiest voor zwarte handen als je aan auto’s gaat sleutelen of ook voor een saai, humorloos kantoorleven kiest als je besluit om boekhouder te worden. Zodra je publiek bezit bent heeft iedereen een mening over je en ligt alles wat je doet onder een vergrootglas. Leuk voor degenen die daar op geilen. Een verschrikking voor degenen die daar een hekel aan hebben.

Helemaal los
Thierry Baudet behoort absoluut tot de eerste groep, dat moge na zijn laatste instagrampost duidelijk zijn. Het was voer voor internettend Nederland om er helemaal op los te gaan. Tweets, fotofucks en complete blogposts (waaronder deze…) kwamen voorbij. Daaronder veel reacties die de instagrampost van Baudet afkeurden, want politicus. Maar is er ergens een beschreven wet dat een politicus zoiets niet mag doen? Of is het een ongeschreven regel dat een politicus te alle tijde aan bepaalde fatsoensnormen en gedragsregels moet voldoen?

Geloofwaardigheid
De politiek roept al jaren dichterbij de mensen te willen staan. Diezelfde mensen roepen al jaren dat de politiek te ver van de mensen af staat. Maar zodra een politicus enige vorm van menselijk gedrag vertoond is het land te klein. Pikante selfies, een keer op de kop thuis komen, buitenechtelijke relaties, bizarre hobby’s of een keer te hard rijden door de bebouwde kom: ieder mensen kan zich wel met iets verenigen maar zodra het een politicus betreft is het een grof schandaal. Iets met geloofwaardigheid verliezen zeggen ze dan.

Voorbeeldfunctie
Enige tijd geleden was ik aanwezig bij een thema-avond over integriteit op het gemeentehuis van Noordenveld in Roden. Daar werd volop gediscussieerd over het gewenste gedrag van een raadslid of wethouder. Met alleen maar nuchtere Noordelingen in zaal lagen de opvattingen mijlenver uit elkaar. Waar de een vond dat een (lokaal) politicus vooral een publieke voorbeeldfunctie had en zich hiernaar moest gedragen, was de ander was losser. Ook hier was geloofwaardigheid hét argument.

Wereldvreemd
Ik weet niet wat geloofwaardiger is. Gewoon open en eerlijk wezen als je een keer uit de band gesprongen bent of blijven zwijgen, kappen & draaien om je geloofwaardigheid niet te verliezen. Ik heb liever een politicus die een keer katje lam thuiskomt (en dat is heel wat anders dan wekelijks aan de zwier en de zwaai zijn), een vreemde hobby heeft of naaktfoto’s op Instagram post dan een politicus die wereldvreemd is. En van die laatsten hebben wij er genoeg. En dat zijn nou juist niet de politici die weten wat er in een drop, stad of land speelt.

Het Mensingebos: De kool én de geit sparen

Me neme een bos. Een mooi gevarieerd bos met een vennetje, heide en mooie stukken “echt” bos, met veel bomen en zo. Dat bos ligt aan de rand van een prachtig dorp en vanaf de vele gezellige terrassen in dat dorp loop je zo het bos in. Dat dorp bestaat uit 15.000 inwoners met allemaal verschillende interesses en hobby’s. En al die mensen willen graag gebruik maken van een en  hetzelfde mooie bos. Eenieder op zijn of haar eigen manier en vooral zonder zich te storen aan de hobby’s of gebruik van het bos door een ander. Hoe ga je dat organiseren? Oftewel hoe moeten we dat in het Mensingebos organiseren?

Paardenliefhebbers
De paardenliefhebbers van de nabijgelegen manege willen graag heerlijke buitenritten maken in het mooie bos. Lekker galopperen, wind door de haren, het ultieme gevoel van vrijheid ervaren en dat zonder last te hebben van wandelaars of die het paarden kunnen laten schrikken.

Wandelaars
De wandelaars wil graag lekker relaxed wandelen. De bloemetjes en de bijtjes fotograferen, plotseling stil kunnen staan, bij voorkeur midden op het pad om het gesprek aan te gaan met collega wandelaars, en daarnaast genieten van de rust zonder loslopende honden die tegen ze opspringen.

Hondenliefhebbers
De hondenliefhebbers willen hun trouwe viervoeter de ruimte geven om lekker te snuffelen en te rennen waar ze dat willen. Laten ravotten op de heide, zwemmen in het vennetje en natuurlijk achter een stok aan laten rennen zonder dat ze worden aangereden door een mountainbiker.

Mountainbikers
De mountainbiker wil graag crossen over de bospaden. Heuveltje op, heuveltje af. Dwars door de plas of er behendig omheen manoeuvreren.  En dat allemaal zonder uit te hoeven wijken voor een op hol geslagen paard.

En zo is de cirkel rond…

Natuurliefhebbers
Naast deze collectieve gebruikers zijn er nog duizenden individuele gebruikers van hetzelfde stukje bos die allen een eigen mening hebben over de invulling hiervan. En dan nog de natuurliefhebbers die het liefst zien dat het bos helemaal niet meer toegankelijk is voor recreatie, behalve dan voor de recreatie van natuurliefhebbers.

duizenden meningen 
Vraag maar eens in een gemiddeld gezin wat er ’s avonds gegeten moet worden en er ontstaat een discussie waar je niet uit komt en wat uiteindelijk resulteert in een tafel waarvan één iemand blij is, twee het accepteren en een vierde morrend aan zit. Probeer dan die duizenden meningen over de invulling van het Mensingebos maar eens te stroomlijnen en zowel de kool als de geit te sparen…

Wat doen jullie als een paard op hol slaat?

Kleintje Rodermarkt komt er weer aan en dat betekent naast kermis, livemuziek en heel veel tapbiertjes ook drie dagen paardensport op het evenemententerrein aan de Norgerweg in Roden. Het betekent ook dat de vergunningverstrekkers en adviesorganen weer de nodige vragen hebben over hoe wij als Volksvermaken de veiligheid van deelnemers en bezoekers waarborgen. Waaronder de vraag, wat doen jullie als een paard op hol slaat?

Niks
Niks. Wat wil je doen? Het paard tegenhouden? Ga er maar voor staan. Ik doe het niet. Nee, het beste is gewoon niks doen. Laat maar uitrazen. Een paard is ook niet helemaal gek. Die loopt echt zomaar uit zichzelf tegen een boom, vrachtwagen of muur aan. Echter ‘niks’ is vaak niet het gewenste antwoord van de adviesorganen zoals de politie en brandweer die de vraag hebben gesteld. In regeltjes- en in alle-risico’s-uitsluitend Nederland moet achter elke vraag een antwoord staan. “Wat zouden jullie doen? Jullie zijn immers de professionals.” vraag ik dan. Het antwoord daarop blijven ze mij iedere keer schuldig.

Stopteken
Het internet staat vol met kolderige filmpjes van politie agenten die proberen een op hol geslagen paard tot stilstand te brengen. Het lukt ze niet. Omdat een paard zich simpelweg niet laat tegenhouden door een stopteken of iets dergelijks. Als hij gaat, dan gaat hij. En negen van de tien keer raast het gewoon terug naar zijn trailer of stal.

Klein hoekje
En met alles is het zo, een ongelukje zit in een klein hoekje en is nooit 100% te voorkomen. Al is dat hier in Nederland wel de wens. En natuurlijk het liefst wel met zoveel mogelijk regeltjes. Maar regeltjes voorkomen geen ongelukken. De enige manier om een ongeluk met een paard te voorkomen is door het paard thuis te laten. Net zoals je een je bedrijfsongeval alleen maar kan voorkomen door niet meer te gaan werken en zal je niet meer van de fiets af stuiteren als je vanaf heden alleen maar gaat lopen.

Draaiboek vol voorzorgsmaatregelen
Het enige wat wij als Volksvermaken kunnen doen wanneer een paard op hol slaat is zorgen dat áls het gebeurt, wij de kans op (persoonlijke) ongelukken tot het minimum hebben weten te beperken. En mocht er dan alsnog iets gebeuren, dat wij adequaat kunnen reageren. Gelukkig hebben we daar een draaiboek vol met (voorzorgs)maatregelen voor!

Busje komt niet…

      Geen reacties op Busje komt niet…

Hoera. De buschauffeurs in ons land gaan staken. Maandag en dinsdag leggen ze het werk neer. In de mei-vakantie om de overlast voor de reiziger zoveel mogelijk te beperken. Lees, om de overlast voor de scholieren te beperken want de mei-vakantie is geen verplichte week vrij voor de werkende Nederlander. En dus moet menigeen, waaronder ondergetekende op zoek naar een alternatief vervoersmiddel om maandag en dinsdag op de werkvloer te kunnen verschijnen.

Ideaal
Dagelijks maak ik een ritje met lijn 4 vanaf Roden naar Groningen en weer terug. Ideaal. Met de bushalte op een tweetal minuten lopen van huis, mijn werk in de Groninger binnenstad en een lijndienst die ’s morgens met de inzet van extra bussen om de vijf minuten gaat kan ik me geen beter vervoersmiddel wensen. Ja, met de fiets door de prachtige Onlanden, maar dat heeft wat bezwaren met betrekking tot met een licht klotsende oksel aankomen en daar vervolgens de rest van de dag in moeten zitten. Diezelfde fiets is sowieso geen alternatief voor de komende twee dagen want de weergoden hebben aangekondigd het nodigde water vanuit de hemel over ons landje te gaan sproeien. En er is een ding wat minstens net zo erg is als licht klotsende oksels; Sjompe nat je dag op kantoor door moeten brengen.

Gelukkige omstandigheden
Gelukkig verkeer ik in de gelukkige omstandigheden dat ik vele mogelijkheden heb om met iemand mee te rijden of in het uiterste geval, bij gebrek aan een tweede auto bij ons op de dam, een auto kan regelen en voorzie ik dan ook geen problemen om in Groningen te komen. Maar hoeveel mensen zijn er veel meer dan ik afhankelijk de bussen? Die niet de mogelijkheid hebben om met iemand mee te rijden of een auto kunnen regelen of wellicht helemaal geen rijbewijs hebben? Voor wie de afstand woon-werk helemaal niet te fietsen is? Die mensen zitten maandag en dinsdag dan met een groot probleem. Die zijn de dupe van de staking van de buschauffeurs.

Dupe
Laat ik vooropstellen dat ik geen standpunt heb in het conflict tussen de vervoersbedrijven en de chauffeurs en ik alle chauffeurs en eigenlijk wie dan ook altijd en overal ter wereld een eerlijk salaris en fatsoenlijke werkomstandigheden gun. Maar waar ik meer moeite mee heb is dat buitenstaanders de dupe van de stakingsacties worden. Enkele jaren geleden zorgde de politie al voor de nodige overlast door snelwegen te blokkeren om hun gelijk te krijgen. Met dit soort acties dupeer je niet alleen onschuldigen, maar het verminderd ook de sympathie voor je strijd voor een beter salaris en betere arbeidsomstandigheden.

Publieksonvriendelijk
Waarom bonden dan altijd naar deze publieksonvriendelijke vormen van actie voeren is mij dan ook een groot raadsel. Mijn inziens zijn er voldoende manieren om actie te voeren waarbij je de werkgevers kan laten voelen dat het menens is zonder daar anderen bij te duperen. Denk bijvoorbeeld aan het niet laten inchecken van reizigers of boetes uitdelen. Daarmee plezier je juist je medemens en voer je alsnog actie tegen je werkgever. En wellicht hou je er zelf ook nog wat aan over, want zonder stakingen kan de contributie van de bond ook naar beneden!

Tendens
Helaas is het een tendens in Nederland dat wanneer ik het niet goed heb, een ander daar op z’n minst ook een beetje onder moet lijden. En volgens mij kunnen we dat beter gaan omdraaien. Want wat is er nou mooier om én je eigen gelijk te krijgen én ook je medemens ook een pleziertje te gunnen.

9 Zetels!

      Geen reacties op 9 Zetels!

Man man man… Wat was dat mooi!!! Na maandenlang hard werken en prachtige campagne te hebben neergezet kwam gisteravond de welverdiende beloning; Negen zetels!!! Een winst van maar liefst twee zetels en daarmee is Gemeentebelangen Noordenveld veruit de grootste partij van Noordenveld. De twee zetels werden afgesnoept van D66, die landelijk de wind nogal tegen had, en LGN.

Uitslagen
In het gemeentehuis van Noordenveld kwamen gisteravond alle politieke partijen en belangstellenden bij elkaar voor de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen. Ik wist van het bestaan van deze avond af, maar was er nog nooit geweest. Ik zat altijd thuis op de bank met Herman de Schermman die de ene na de andere uitslag voorbij swypete. En zo ging het eigenlijk ook zo ongeveer in het gemeentehuis gisteravond. Stembureau voor stembureau kwamen de uitslagen in het grote gebouw aan de Raadhuisstraat in Roden binnen, werden ze op grote schermen gepresenteerd en door presentatrice Femke Woldhuis gedeeld met alle aanwezigen.

Kers op de taart
Vanaf de eerste uitslag gingen bij ons de handen in de lucht en zaten we in een positieve flow. Stembureau voor stembureau was Gemeentebelangen de grootste en vaak ook veruit! Alleen in Roderesch, het LGN-bolwerk, moesten wij onze meerdere erkennen. De avond vorderde en wij werden steeds enthousiaster bij het binnen komen van de uitslagen. Maar hoe vertaalde die uitslagen zich in zetels? De kers op de taart, de uiteindelijke zetelverdeling werd aan het eind van de avond bekend gemaakt; Negen van drieëntwintig zetels! 39% van alle zetels!

late uurtjes
Euforie, vreugde, emotie alles kwam naar boven. Wat een historisch resultaat! Een resultaat dat nog tot in de late uurtjes gevierd werd. Maar om klokslag 10:00 uur stond iedereen er weer, want er is maar een manier om de kiezer te bedanken: Door keihard aan de slag te gaan voor een nog mooier Noordenveld!

Printen

      Geen reacties op Printen

Ik: Ach, ik druk het papierwerk met het pdf-bestand van ruim 8 mb die ik over vier weken nodig ben alvast maar af. Wat klaar is, is klaar.

Printer: Laat maar joh, ik heb het al voor je uitgeprint. Ging in no-time! Ik heb alles netjes gesorteerd, geniet en al. Ik heb mezelf alweer voorzien van een nieuwe lading printpapier en met de cartridges kun je nog weken vooruit.


Ik: Ik print nog snel eventjes dat word-document van 19 kb uit dat ik over vijf minuten nodig ben.

Printer: Ho eem, ho eem, ho eem Tammo. Eem kaalm an… Wat denk je wel niet? Dat ik niks te doen heb? Doe kounavvel! Eens even kijken. Wat hebben we hier? Een word-documentje van 19 kb. 19 kb ??!! Wil je me overspannen hebben? Man man man. Moet ik dat hele document inladen. Weet je wel hoeveel tijd mij dat gaat kosten?
Afijn, ik ga mijn best voor je doen. Omdat jij het bent. Even wachten hoor….
…Nog eventjes…
…Geduld is een schone zaak, nietwaar?…
… Ja, en ik kan er toch ook niks aan doen dat jij je zaakjes niet goed voor elkaar hebt en alles weer op het laatste moment moet regelen…
Ah, binnen. Ik zal hem gaan printen.
Oh…. Uhm, niet om het een of ander maar printen gaat een beetje lastig worden want mijn zwarte inkt is op. Zou je die eerst wel even willen vervangen? Dan ga ik daarna direct voor je aan de slag.

Ik: *Vervangt zwart inkt*

Printer: Ja, dankjewel. Helemaal top. Ik ga het documentje nu voor je printen!
Hé… Je hebt er ja ook kleur in zitten! Blauw nog wel. Dat is ja ook wat… Het spijt me, maar ook mijn blauwe inkt is op en tja… Zonder nieuwe blauwe inkt kan ik dus echt niks beginnen. Ik wil je daarom ook vragen om deze voor mij te vervangen.

Ik: * Vervangt blauwe inkt*

Printer: Je zult het niet geloven. Wil ik nadat jij mij van nieuwe blauwe inkt hebt voorzien, gaan printen… Blijkt ook de gele inkt op te zijn. Het was makkelijker als ik dat direct had aangegeven. Dan had je alles in een keer kunnen vervangen. Maar sorry, ik had het echt niet in de gaten. Ik weet dat je op tijd staat, maar heb je nog even een klein momentje om mijn gele inkt te vervangen?

Ik: *Vervangt gele inkt*

Printer: Guttegut. Wat weer onhandig van mij en zul je net zien. Grote documenten en aantallen print ik met gemak. Moet ik nu een lullig A4-tje printen, loopt het papier vast. Ja, en juist helemaal achteraan waar geen mens bij kan komen. Je zult toch echt even dat papier moet verwijderen en een nieuwe printopdracht moeten geven. Want met dit printje kun je helemaal niks… En misschie…

Ik: *Gooit printer uit het raam*

Als ie boven aan de hemel staat is ’t net of alles beter gaat…

En alles ziet er anders uit als het heeft gesneeuwd. Zon en sneeuw een meer dan gelukkige combinatie!!! Zo ook afgelopen week op de Feldberg in het zuiden van die Heimat. Niet het grootste en uitdagende skigebied, maar het was wel lekker. Nog eventjes drie dagen op de lange latten staan! 

Evenementenagenda 2018

      Geen reacties op Evenementenagenda 2018

[Ctrl] + [C], [Ctrl] + [V], even een paar data aanpassen en de Evenementenagenda van de Vereniging voor Volksvermaken Roden is klaar! Dat lijkt wel heel erg saai, maar dat is het niet. Integendeel.

Ander sausje
Het gros van de evenementen die ook dit jaar weer op de agenda prijken staan als een huis. Denk bijvoorbeeld aan de Kleintje Rodermarkt, de Lus van Roden, de Rodermarkt Feestweek en de Weihnachtsmarkt. Vele duizenden tot tienduizenden bezoekers komen op deze succesvolle evenementen af. Ze kunnen daarom gewoon niet van de agenda, waar ze al heel lang op staan, af. Maar ook al komen deze evenementen jaarlijks weer terug, ze zijn nooit hetzelfde. Want elk jaar wordt er wel weer een element toegevoegd of verbeterd. Krijgt het evenement een ander sausje over zich heen gegoten of gaat het over de kop. Voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld het toevoegen van Kleintje Mokum aan Kleintje Rodermarkt of de verplaatsing van de Weihnachtsmarkt het afgelopen jaar die daarmee compleet nieuwe invulling kreeg.

Samenwerkingsverbanden
Met Festival Roden Proeft en RockinRoon staan er twee evenementen op de agenda die vorig jaar hun eerste editie beleefden. Daarmee laten we zien dat er wel degelijk eens wat veranderd op onze agenda. Deze beide evenementen zijn samenwerkingsverbanden. Roden Proeft met de Zakenkring Roden en RockinRoon met drie ondernemers die zich hebben verbonden in een gelijknamige stichting. Beide evenementen waren vorig jaar een succes en we hopen dat ze dit jaar gaan groeien. Wij geven evenementen altijd drie jaar de tijd. Daarna heb je een reëel beeld of een evenement toekomst heeft. Vooralsnog heb ik het gevoel dat er voor Festival Roden Proeft en RockinRoon een mooie toekomst in het verschiet ligt.

Vervelen
Het duurt nog ruim drie maand voordat het echte evenementenseizoen bij ons los gaat barsten met Kleintje Rodermarkt rondom Hemelvaart. Het neutjeschieten op tweede Paasdag daargelaten. Toch zitten we nu niet stil. Sterker nog, de belangrijkste taak wacht ons nu. Want willen we al deze evenementen ook dit jaar weer gaan organiseren, dan hebben we wel wat financiële middelen nodig. En daarom gaan we deze periode weer bij al onze sponsoren langs. Samen met de ledenadministratie en vele andere voorbereidingen op het evenementenjaar hoeven we ons nu zeker niet te vervelen en maken we ons op voor weer een succes vol jaar waarin wij het volk willen vermaken.