De Charme is er wel een beetje af…

      Geen reacties op De Charme is er wel een beetje af…

Zullen we er maar mee ophouden? Gewoon mee stoppen. Verwerken in onze geschiedenisboeken. Er van leren, al zal dat op korte termijn vast iets te veel gevraagd zijn. En over gaan tot de orde van de dag. Want wij zijn nu toch echt af hè? Jij, ik, zij, allemaal. We hebben er allemaal ons steentje aan bijgedragen. Laten we alsjeblieft dit jaar ons laatste Sinterklaasfeest vieren. Rellen in Groningen, rellen in Eindhoven. En dat bij een kinderfeest. Dan moet je je toch echt afvragen of je juist bezig bent? Of het niet beter is om collectief uit te sterven?

Mooi excuus
Een kinderfeest. Hoeveel FB-post zijn er de afgelopen weken, maanden, jaren wel niet voorbij gekomen met de mededeling dat wij, als volwassen mensen, ons niet druk moeten maken over een kinderfeest. Maar als je tegen de posters van een dergelijke bericht zegt, ‘nou, oke, dan veranderen we Piet toch gewoon. Jij maakt je daar niet druk om.’ blijken ze zich toch wèl druk te maken. Een dergelijk bericht is blijkbaar alleen bedoeld voor de tegenstanders van Piet. Traditie. Ook zo’n mooi excuus om als reden op te voeren. Tradities komen, tradities gaan. Daar is niks mis mee. Stierenvechten in Spanje is ook een traditie. Daarom moet het maar door gaan?

Nog mooier zijn de plaatjes of teksten met ‘dan mogen we ook niet meer zeggen dat de straat blank staat’ of ‘dan moeten we BlackFriday ook maar verbieden’. Of filmpjes van een willekeurig Sinterklaas feest op de Nederlandse Antillen. Het zijn eigenlijk alleen maar voorbeelden die je kunt gebruiken tijdens de les ‘de plank volledig misslaan’.

Verder lezen

Volksvermaker af…

      Geen reacties op Volksvermaker af…

Voor in het café is het volop feest. De tap blijft maar openstaan. Achter in de tussenzaal kijken de dames en heren van de kortebaandraverij tevreden toe. De prijsuitreiking is net geweest en ze praten nog wat na over de verlopen koers. Ik sta aan een statafel naast Lammert. Pilsje in de hand. Proostend op een mooie en goed verlopen Rodermarkt Feestweek. Het pak nog aan. Met daarop het speldje. Het speldje van Volksvermaken. Ik haal het speldje van mijn colbert, ik geef Lammert een hand en geef hem het speldje. Er vloeit een traan en er volgt een stevige omhelzing. Snel een slok bier en dan is het ook tijd mezelf te verwijderen uit de groepsapp. Het is voorbij. Hetgeen waar ik bijna 10 jaar lang al mijn ziel en zaligheid in heb gestopt is voorbij. Ik ben Volksvermaker af.

Trots
Trots was ik, toen ergens in het najaar van 2008 toenmalig voorzitter Pieter van den Bosch mij vroeg of ik er oren naar had om zitting te nemen in het bestuur van Volksvermaken als opvolger van Albertus Hamstra die in maart 2010 het bestuur zou gaan verlaten. Ik was destijds actief bij AV’75 en nog maar 24 jaar. Het was dus nog even wachten op mijn officiële benoeming, maar als een “stageperiode”, zoals het nu vaak gekscherend wordt genoemd, voelde het nimmer. Het is goed dat nieuwe bestuursleden eerst een tijdje meelopen, er komt nogal wat op je af, maar vanaf het eerste moment, toen en nu, draai je volop mee en wordt je nergens in achtergesteld.

Verder lezen

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (2)

Voor het derde jaar op rij mag ik de lezers van De Krant meenemen in mijn belevenissen tijdens de Rodermarkt Feestweek. Dit jaar neem ik ze vooral mee in hetgeen niet gezien wordt. Namelijk de voorbereidende werkzaamheden, het opruimen en wat er allemaal nog meer bij komt kijken bij de organisatie van de Rodermarkt Feestweek.

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (2)

Het is maandag morgen en het gros van Roden en omstreken slaapt zijn roes uit. De zondag was met dank aan moedertje natuur, die bakken vol wat over Roden goot, niet de zondag zoals wij de afgelopen jaren gewend waren maar desondanks toch nog erg gezellig en laat. Terwijl Dieneke de koffiemachine van het Wapen van Drenthe aan het werk zet, nemen de marktmeesters van de Roder warenmarkt de laatste wijzigingen door. De voorbereidingen voor deel twee van de Rodermarkt zijn begonnen.

Verder lezen

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (1)

Voor het derde jaar op rij mag ik de lezers van De Krant meenemen in mijn belevenissen tijdens de Rodermarkt Feestweek. Dit jaar neem ik ze vooral mee in hetgeen niet gezien wordt. Namelijk de voorbereidende werkzaamheden, het opruimen en wat er allemaal nog meer bij komt kijken bij de organisatie van de Rodermarkt Feestweek.

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (1)

‘Derde termijn!’ schreeuwt iemand over de tafel terwijl de rondvraag van de laatste bestuursvergadering voor de Rodermarkt al afgesloten is en Bas ons een welverdiend biertje voorzet. ‘Heeft iemand gedacht aan de verkeersregelaarshesjes voor zaterdag?’ en ‘Dick en Jan (autoörienteringsrit) willen graag nog wat blauwe en groene vlaggen erbij hebben’. ‘Pak ik morgen wel even op’ zeg ik een paar uur nadat mijn collega’s mij een fijne vakantie hebben gewenst. Van vakantie is echter geen sprake…

Verder lezen

Ophef!

      Geen reacties op Ophef!

Hugo de Jonge, vicepremier en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, stuurde gisteren een selfie de wereld in waarin hij het samen met minister van zorg Bruno Bruins, minister-president Mark Rutte en staatssecretaris van defensie Barbara Visser gezellig heeft bij een optreden van Anouk. Ophef! Want hoe kan hij dat nou doen terwijl op datzelfde moment de Armeense kinderen Lili en Howick te horen kregen dat ze Nederland na 10 (!!!!) jaar moeten verlaten.

Slechte timing
De timing is op z’n zachts gezegd ongelukkig, maar om hem daarom meteen neer te sabbelen gaat mij te ver. Niets is menselijker dan een euforisch of plezierig moment te delen. Zo deelde een aantal jaar geleden de dochter van een oud werkgever van mij dat ze op vakantie lekker kaviaar zat te eten terwijl op hetzelfde moment het personeel te horen kreeg dat er zoveel procent uit moest. Ook niet handig, slechte timing maar van bewust provoceren of van zout in de wond strooien was absoluut geen sprake. Zo ook niet bij Hugo de Jonge.

Verder lezen

El Tequito

      Geen reacties op El Tequito

Je kent het wel. Een zondagmiddag in augustus, vrienden en familie op bezoek, straf windje, lekker temperatuurtje, het zwembadwater dat door de gevallen regen van de afgelopen dagen ijskoud is geworden, een barbecue die klaar staat om de speklappen zwart te blakeren en een flesje El Tequito-bier, de Lidl-equivalent van Desperados, met een schijfje limoen in de hand. Druk bezig zijnde wordt het flesje op tafel gezet en bij het langs lopen wordt vluchtig een slok genomen.

Prik
Het kriebelt. Het lijkt er wel op of het beweegt. Heb ik dan een stuk limoen erbij opgedronken? Nee, dat is het niet. Bovendien heeft een limoen een hele ander structuur. En het beweegt. En limoenen bewegen niet. Wat kan het dan wezen. Wacht eens… Volgens mij is het… Ja, dat móet het wezen! HET IS EEN WE… *PRIK*

Verder lezen

Binnen de lijntjes…

      Geen reacties op Binnen de lijntjes…

Mooi hè? Een man met enige vorm van narcisme laat een naaktfoto van zichzelf op een rand van een zwembad maken, post deze op Instagram en internet ontploft. Grote kans dat het te maken heeft met de functie van desbetreffende persoon, namelijk Tweede Kamerlid en politiek leider van Forum voor Democratie. Want politici moeten hier keurig binnen de lijntjes blijven en wie zijn kop ook maar even boven het maaiveld steekt is hem kwijt. In de politieke arena is dat terecht, maar daarbuiten ook?

Vergrootglas
Als je besluit de politiek in te gaan wordt je publiek bezit. Het argument ‘dat je daar niet voor kiest’ gaat niet op, want het hoort gewoon bij je rol. Net zoals je ook kiest voor zwarte handen als je aan auto’s gaat sleutelen of ook voor een saai, humorloos kantoorleven kiest als je besluit om boekhouder te worden. Zodra je publiek bezit bent heeft iedereen een mening over je en ligt alles wat je doet onder een vergrootglas. Leuk voor degenen die daar op geilen. Een verschrikking voor degenen die daar een hekel aan hebben.

Verder lezen

Het Mensingebos: De kool én de geit sparen

Me neme een bos. Een mooi gevarieerd bos met een vennetje, heide en mooie stukken “echt” bos, met veel bomen en zo. Dat bos ligt aan de rand van een prachtig dorp en vanaf de vele gezellige terrassen in dat dorp loop je zo het bos in. Dat dorp bestaat uit 15.000 inwoners met allemaal verschillende interesses en hobby’s. En al die mensen willen graag gebruik maken van een en  hetzelfde mooie bos. Eenieder op zijn of haar eigen manier en vooral zonder zich te storen aan de hobby’s of gebruik van het bos door een ander. Hoe ga je dat organiseren? Oftewel hoe moeten we dat in het Mensingebos organiseren?

Paardenliefhebbers
De paardenliefhebbers van de nabijgelegen manege willen graag heerlijke buitenritten maken in het mooie bos. Lekker galopperen, wind door de haren, het ultieme gevoel van vrijheid ervaren en dat zonder last te hebben van wandelaars of die het paarden kunnen laten schrikken.

Wandelaars
De wandelaars wil graag lekker relaxed wandelen. De bloemetjes en de bijtjes fotograferen, plotseling stil kunnen staan, bij voorkeur midden op het pad om het gesprek aan te gaan met collega wandelaars, en daarnaast genieten van de rust zonder loslopende honden die tegen ze opspringen.

Verder lezen

Wat doen jullie als een paard op hol slaat?

Kleintje Rodermarkt komt er weer aan en dat betekent naast kermis, livemuziek en heel veel tapbiertjes ook drie dagen paardensport op het evenemententerrein aan de Norgerweg in Roden. Het betekent ook dat de vergunningverstrekkers en adviesorganen weer de nodige vragen hebben over hoe wij als Volksvermaken de veiligheid van deelnemers en bezoekers waarborgen. Waaronder de vraag, wat doen jullie als een paard op hol slaat?

Niks
Niks. Wat wil je doen? Het paard tegenhouden? Ga er maar voor staan. Ik doe het niet. Nee, het beste is gewoon niks doen. Laat maar uitrazen. Een paard is ook niet helemaal gek. Die loopt echt zomaar uit zichzelf tegen een boom, vrachtwagen of muur aan. Echter ‘niks’ is vaak niet het gewenste antwoord van de adviesorganen zoals de politie en brandweer die de vraag hebben gesteld. In regeltjes- en in alle-risico’s-uitsluitend Nederland moet achter elke vraag een antwoord staan. “Wat zouden jullie doen? Jullie zijn immers de professionals.” vraag ik dan. Het antwoord daarop blijven ze mij iedere keer schuldig.

Verder lezen

Busje komt niet…

      Geen reacties op Busje komt niet…

Hoera. De buschauffeurs in ons land gaan staken. Maandag en dinsdag leggen ze het werk neer. In de mei-vakantie om de overlast voor de reiziger zoveel mogelijk te beperken. Lees, om de overlast voor de scholieren te beperken want de mei-vakantie is geen verplichte week vrij voor de werkende Nederlander. En dus moet menigeen, waaronder ondergetekende op zoek naar een alternatief vervoersmiddel om maandag en dinsdag op de werkvloer te kunnen verschijnen.

Ideaal
Dagelijks maak ik een ritje met lijn 4 vanaf Roden naar Groningen en weer terug. Ideaal. Met de bushalte op een tweetal minuten lopen van huis, mijn werk in de Groninger binnenstad en een lijndienst die ’s morgens met de inzet van extra bussen om de vijf minuten gaat kan ik me geen beter vervoersmiddel wensen. Ja, met de fiets door de prachtige Onlanden, maar dat heeft wat bezwaren met betrekking tot met een licht klotsende oksel aankomen en daar vervolgens de rest van de dag in moeten zitten. Diezelfde fiets is sowieso geen alternatief voor de komende twee dagen want de weergoden hebben aangekondigd het nodigde water vanuit de hemel over ons landje te gaan sproeien. En er is een ding wat minstens net zo erg is als licht klotsende oksels; Sjompe nat je dag op kantoor door moeten brengen.

Verder lezen