De allerbeste wensen voor 2019!

      Geen reacties op De allerbeste wensen voor 2019!

Ik sliep. Heb het allemaal niet meegekregen. Oh ja, toch. Heel even. Toen ik wat geknal hoorde. Maar al snel was ik weer in dromenland. Om vanmorgen wakker te worden, snel te douchen en te ontbijten om weer te kunnen skiën. Oud & Nieuw op de piste is toch wat anders dan Oud & Nieuw thuis.

Na een lange skidag en de aprés-ski volgde gisteravond het oudjaarsdiner in het hotel. De ogen vielen tijdens dat diner steeds verder dicht en voor elfen ging het lampje helemaal uit. Geen jaarwisseling dus. Het maakt mij niet zoveel uit. Vanmorgen stond ik weer fris en fruitig op de piste in Selva di Val Gardena in Italië! En vanaf die piste wens ik jullie allemaal het aller allerbeste voor 2019! Maak er wat moois van!

Windkracht 5

      Geen reacties op Windkracht 5

‘Vanaf windkracht 4 komen wij de kramen niet opzetten’ waarschuwde de marktkraamverhuurder. En dat met storm op komst. Alle weer-apps worden geraadpleegd en hoewel de een positiever is dan de ander geven ze allemaal minstens die grens van windkracht 5 aan. De vorige editie van de Roder Weihnachtsmarkt in 2017 was met dank aan het slechte weer al op het randje, maar nog meer wind en regen zou een kraam door de lucht doen vliegen. Tijd voor plan B.

De ware organisator
Als organisator wil je een succesvol evenement die geheel volgens plan verloopt met soepel verlopen voorbereidingen die uitmonden in een perfect georganiseerde dag(en) en/of week. Maar eigenlijk is er niks leuker dan te maken krijgen met onverwachte zaken waardoor je alles om moeten gooien. Snel schakelen, plan B of desnoods plan C erbij pakken. Veel bellen, organiseren, regelen en er nachtwerk van maken. Dan komt de ware organisator in je naar boven.

Naar binnen
Het bestuur van de Vereniging voor Volksvermaken Roden (ik niet meer… Slechts nog commissielid…) had de Pompstee en Onder de Linden al bereid gevonden om als alternatieve Weihnachtsmarkt locatie. Een alternatief draaiboek voor de Roder Weihnachtsmarkt lag er echter niet en dus moest alles op korte termijn opnieuw bedacht en ingetekend worden. Drie dagen voor de Weihnachtsmarkt lag er een geheel nieuw alternatief draaiboek. Compleet met taakverdelingen en plattegronden. Pas een dag later, twee dagen voor aanvang van de Weihnachtsmarkt werd op advies van een professionele weerman de knoop doorgehakt: We gaan naar binnen.

Heel veel bellen
Die avond kon de telefoon aan het stroom en met ducktape aan het oor geplakt worden want het was heel veel bellen. Standhouders, de marktkraamverhuurder, koren, orkesten en artiesten, SoundLink, de kunstijsbaan en vele anderen. Binnen een paar uur was iedereen op de hoogte en ging de persberichten de lucht in. Een dag later maakte de telefoon wederom overuren werden de marktkramen in de Pompstee geplaatst. Dat was dan weer een voordeel. Voorheen gebeurde dat om 06:00 ’s morgens op de dag zelf op een koude Albertsbaan, nu kon alles een avond van te voren klaar gezet worden.

De normaalste zaak
Dat betekende echter geen uurtje later opstaan. Integendeel. Door de verplaatsing van de Weihnachtsmarkt kon de standhouders indeling in de prullenbak en liep ik al voor zessen met plakkaten langs de kramen om de markt in te delen. Een uur later waren ook alle bestuursleden en vrijwilligers van Volksvermaken aanwezig en kon het opbouwen echt beginnen. Het verliep soepeltjes. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was wist iedereen wat hij of zij moest doen en om 11:00 uur stond alles klaar. De muziek begon te spelen, de eerste bezoekers druppelden binnen en de Glühwein was warm!

Top dag
De Roder Weihnachtsmarkt kreeg tot ver in den lande bekendheid door naar binnen te verhuizen mede dankzij een goed staaltje PR-werk. Zelfs bezoekers uit Almere wisten Roden te vinden. Het werd een zeer geslaagde dag. Hoewel er af en toe iemand klaagde dat de Pompstee iets te klein was keken zowel bezoekers als standhouders terug op een prachtige dag! De IJsbaan die in Onder de Linden neer was gelegd, het eetpleintje voor beide horecagelegenheden en Die Schluchtenkracher die de dag afsloten in Onder de Linden werden allemaal goed bezocht. Kortom top dag!

Hulde
En dat geeft je toch echt wel een lekker gevoel. Binnen een paar dagen hadden we vele handen, hulp en bereidwilligheid van iedereen de Roder Weihnachtsmarkt van de Albertsbaan naar de Pompstee en Onder Linden verplaatst! Hulde voor iedereen! Zo blijkt maar weer: In Roden kan alles! Zelfs bij windkracht 5…

Postcodeloterij duurzaam?

      Geen reacties op Postcodeloterij duurzaam?

De Postcodeloterij. Een mindere loterij is er niet. Want deze loterij dwingt je om mee te doen. Niet met een pistool op je hoofd of een mes in je rug, maar met de spelvorm. Je speelt namelijk mee met je eigen postcode. En alleen de gedacht al, dat straks de hele straat een luidkeels schreeuwde Gaston met een heule dikke cheque aan de deur heeft staan en jouw deurtje voorbij loopt, doet je besluiten om mee te spelen en voor je het weet zit je vast aan een doorlopende machtiging.

Goede doelen
Gelukkig doet de Postcodeloterij ook veel goede dingen met de euro’s die jij maandelijks overmaakt. Niet alleen steunen ze maar liefst 103 goede doelen, er wordt jaarlijks ook een vrijwilligersbijdrageeen paar duizend euroenkele tonnenmeer dan miljoenen verdeeld over de bankrekeningen van de ambassadeurs Caroline, Winston, Nicolette, Martijn, Gaston en Quinty.

Zoethoudertjes
Je wint zo af en toe ook nog wel eens wat bij de Postcodeloterij! Nee, geen dikke geldbedragen maar leuke zoethoudertjes, net zoals bij de Vrienden- en Bank- Giroloterij. Waarbij dergelijke zoethoudertjes ook nog eens (mede) worden betaald door sponsoren. Neem bijvoorbeeld het bekertje Ben & Jerry’s ijs dat je bij de Jumbo op kon halen. Gekke Gerrit die denk dat de Postcodeloterij alle opgehaalde bekers ijs voor de volle pond bij de Jumbo afrekent. Daar is echt wel een dealtje met alle partijen bij gemaakt.

Doe maar lekker duurzaam
Het nieuwste zoethoudertje van de Postcodeloterij staat helemaal in het teken van duurzaamheid. Want duurzaamheid is hot! Onder motto “Doe maar lekker duurzaam” mochten de deelnemers van de Postcodeloterij voor € 12,50 duurzame producten halen bij de Albert Heijn. En zo Nederlands als we zijn, gaan we dat natuurlijk doen! Gratis is immers gratis en dat moet geïnd worden! En zo liep ik met een blauw mandje en zelfscanner door de plaatselijk Appie op zoek naar producten met het duurzaam-logo om mijn € 12,50 te besteden. 

Gratis
Met mij waren er meer op zoek naar duurzame producten. Om die € 12,50 maar bij elkaar te krijgen. Niet kijken naar wat ze nodig waren maar naar wat ze gratis konden krijgen. Ook ik kwam thuis met boodschappen die ik eigenlijk niet nodig had maar mee had genomen omdat er een kaartje “duurzaam” voor stond.

consumptiemaatschappij
Hoe duurzaam is het om producten in huis te halen die je eigenlijk niet nodig bent? Duurzaamheid is onderdeel geworden van onze consumptiemaatschappij. Het is een marketinginstrument geworden. Mensen een goed gevoel laten geven door te pretenderen dat ze duurzaam bezig zijn. Maar als je goed nadenkt, doen we het tegenovergestelde!

De Charme is er wel een beetje af…

      Geen reacties op De Charme is er wel een beetje af…

Zullen we er maar mee ophouden? Gewoon mee stoppen. Verwerken in onze geschiedenisboeken. Er van leren, al zal dat op korte termijn vast iets te veel gevraagd zijn. En over gaan tot de orde van de dag. Want wij zijn nu toch echt af hè? Jij, ik, zij, allemaal. We hebben er allemaal ons steentje aan bijgedragen. Laten we alsjeblieft dit jaar ons laatste Sinterklaasfeest vieren. Rellen in Groningen, rellen in Eindhoven. En dat bij een kinderfeest. Dan moet je je toch echt afvragen of je juist bezig bent? Of het niet beter is om collectief uit te sterven?

Mooi excuus
Een kinderfeest. Hoeveel FB-post zijn er de afgelopen weken, maanden, jaren wel niet voorbij gekomen met de mededeling dat wij, als volwassen mensen, ons niet druk moeten maken over een kinderfeest. Maar als je tegen de posters van een dergelijke bericht zegt, ‘nou, oke, dan veranderen we Piet toch gewoon. Jij maakt je daar niet druk om.’ blijken ze zich toch wèl druk te maken. Een dergelijk bericht is blijkbaar alleen bedoeld voor de tegenstanders van Piet. Traditie. Ook zo’n mooi excuus om als reden op te voeren. Tradities komen, tradities gaan. Daar is niks mis mee. Stierenvechten in Spanje is ook een traditie. Daarom moet het maar door gaan?

Nog mooier zijn de plaatjes of teksten met ‘dan mogen we ook niet meer zeggen dat de straat blank staat’ of ‘dan moeten we BlackFriday ook maar verbieden’. Of filmpjes van een willekeurig Sinterklaas feest op de Nederlandse Antillen. Het zijn eigenlijk alleen maar voorbeelden die je kunt gebruiken tijdens de les ‘de plank volledig misslaan’.

Verder lezen

Volksvermaker af…

      Geen reacties op Volksvermaker af…

Voor in het café is het volop feest. De tap blijft maar openstaan. Achter in de tussenzaal kijken de dames en heren van de kortebaandraverij tevreden toe. De prijsuitreiking is net geweest en ze praten nog wat na over de verlopen koers. Ik sta aan een statafel naast Lammert. Pilsje in de hand. Proostend op een mooie en goed verlopen Rodermarkt Feestweek. Het pak nog aan. Met daarop het speldje. Het speldje van Volksvermaken. Ik haal het speldje van mijn colbert, ik geef Lammert een hand en geef hem het speldje. Er vloeit een traan en er volgt een stevige omhelzing. Snel een slok bier en dan is het ook tijd mezelf te verwijderen uit de groepsapp. Het is voorbij. Hetgeen waar ik bijna 10 jaar lang al mijn ziel en zaligheid in heb gestopt is voorbij. Ik ben Volksvermaker af.

Trots
Trots was ik, toen ergens in het najaar van 2008 toenmalig voorzitter Pieter van den Bosch mij vroeg of ik er oren naar had om zitting te nemen in het bestuur van Volksvermaken als opvolger van Albertus Hamstra die in maart 2010 het bestuur zou gaan verlaten. Ik was destijds actief bij AV’75 en nog maar 24 jaar. Het was dus nog even wachten op mijn officiële benoeming, maar als een “stageperiode”, zoals het nu vaak gekscherend wordt genoemd, voelde het nimmer. Het is goed dat nieuwe bestuursleden eerst een tijdje meelopen, er komt nogal wat op je af, maar vanaf het eerste moment, toen en nu, draai je volop mee en wordt je nergens in achtergesteld.

Verder lezen

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (2)

Voor het derde jaar op rij mag ik de lezers van De Krant meenemen in mijn belevenissen tijdens de Rodermarkt Feestweek. Dit jaar neem ik ze vooral mee in hetgeen niet gezien wordt. Namelijk de voorbereidende werkzaamheden, het opruimen en wat er allemaal nog meer bij komt kijken bij de organisatie van de Rodermarkt Feestweek.

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (2)

Het is maandag morgen en het gros van Roden en omstreken slaapt zijn roes uit. De zondag was met dank aan moedertje natuur, die bakken vol wat over Roden goot, niet de zondag zoals wij de afgelopen jaren gewend waren maar desondanks toch nog erg gezellig en laat. Terwijl Dieneke de koffiemachine van het Wapen van Drenthe aan het werk zet, nemen de marktmeesters van de Roder warenmarkt de laatste wijzigingen door. De voorbereidingen voor deel twee van de Rodermarkt zijn begonnen.

Verder lezen

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (1)

Voor het derde jaar op rij mag ik de lezers van De Krant meenemen in mijn belevenissen tijdens de Rodermarkt Feestweek. Dit jaar neem ik ze vooral mee in hetgeen niet gezien wordt. Namelijk de voorbereidende werkzaamheden, het opruimen en wat er allemaal nog meer bij komt kijken bij de organisatie van de Rodermarkt Feestweek.

Rik van der Es geeft unieke inkijk in de Rodermarkt van Volksvermaken (1)

‘Derde termijn!’ schreeuwt iemand over de tafel terwijl de rondvraag van de laatste bestuursvergadering voor de Rodermarkt al afgesloten is en Bas ons een welverdiend biertje voorzet. ‘Heeft iemand gedacht aan de verkeersregelaarshesjes voor zaterdag?’ en ‘Dick en Jan (autoörienteringsrit) willen graag nog wat blauwe en groene vlaggen erbij hebben’. ‘Pak ik morgen wel even op’ zeg ik een paar uur nadat mijn collega’s mij een fijne vakantie hebben gewenst. Van vakantie is echter geen sprake…

Verder lezen

Ophef!

      Geen reacties op Ophef!

Hugo de Jonge, vicepremier en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, stuurde gisteren een selfie de wereld in waarin hij het samen met minister van zorg Bruno Bruins, minister-president Mark Rutte en staatssecretaris van defensie Barbara Visser gezellig heeft bij een optreden van Anouk. Ophef! Want hoe kan hij dat nou doen terwijl op datzelfde moment de Armeense kinderen Lili en Howick te horen kregen dat ze Nederland na 10 (!!!!) jaar moeten verlaten.

Slechte timing
De timing is op z’n zachts gezegd ongelukkig, maar om hem daarom meteen neer te sabbelen gaat mij te ver. Niets is menselijker dan een euforisch of plezierig moment te delen. Zo deelde een aantal jaar geleden de dochter van een oud werkgever van mij dat ze op vakantie lekker kaviaar zat te eten terwijl op hetzelfde moment het personeel te horen kreeg dat er zoveel procent uit moest. Ook niet handig, slechte timing maar van bewust provoceren of van zout in de wond strooien was absoluut geen sprake. Zo ook niet bij Hugo de Jonge.

Verder lezen

El Tequito

      Geen reacties op El Tequito

Je kent het wel. Een zondagmiddag in augustus, vrienden en familie op bezoek, straf windje, lekker temperatuurtje, het zwembadwater dat door de gevallen regen van de afgelopen dagen ijskoud is geworden, een barbecue die klaar staat om de speklappen zwart te blakeren en een flesje El Tequito-bier, de Lidl-equivalent van Desperados, met een schijfje limoen in de hand. Druk bezig zijnde wordt het flesje op tafel gezet en bij het langs lopen wordt vluchtig een slok genomen.

Prik
Het kriebelt. Het lijkt er wel op of het beweegt. Heb ik dan een stuk limoen erbij opgedronken? Nee, dat is het niet. Bovendien heeft een limoen een hele ander structuur. En het beweegt. En limoenen bewegen niet. Wat kan het dan wezen. Wacht eens… Volgens mij is het… Ja, dat móet het wezen! HET IS EEN WE… *PRIK*

Verder lezen

Binnen de lijntjes…

      Geen reacties op Binnen de lijntjes…

Mooi hè? Een man met enige vorm van narcisme laat een naaktfoto van zichzelf op een rand van een zwembad maken, post deze op Instagram en internet ontploft. Grote kans dat het te maken heeft met de functie van desbetreffende persoon, namelijk Tweede Kamerlid en politiek leider van Forum voor Democratie. Want politici moeten hier keurig binnen de lijntjes blijven en wie zijn kop ook maar even boven het maaiveld steekt is hem kwijt. In de politieke arena is dat terecht, maar daarbuiten ook?

Vergrootglas
Als je besluit de politiek in te gaan wordt je publiek bezit. Het argument ‘dat je daar niet voor kiest’ gaat niet op, want het hoort gewoon bij je rol. Net zoals je ook kiest voor zwarte handen als je aan auto’s gaat sleutelen of ook voor een saai, humorloos kantoorleven kiest als je besluit om boekhouder te worden. Zodra je publiek bezit bent heeft iedereen een mening over je en ligt alles wat je doet onder een vergrootglas. Leuk voor degenen die daar op geilen. Een verschrikking voor degenen die daar een hekel aan hebben.

Verder lezen